Objawy STRES NISZCZĄCY przyczny. Czym jest nie jesteśmy w stanie uniknąć. Starajmy się jednak mieć.

Czy pomocne?

Stres niszczący leczenie

Definicja STRES NISZCZĄCY: "Całkowita wolność od stresu to śmierć". Hans Selye Stresu nie jesteśmy w stanie uniknąć. Starajmy się jednak mieć nad nim kontrolę i zaradzić jego skutkom.prawie każdy stres działa negatywnie. Znamy stres dobry - mobilizujący pozytywnie do działania.Jest jednak niedobry stres, który jest reakcją organizmu na zagrożenie, utrudnienie albo niemożność realizacji istotnych celów i zadań człowieka. Ten stan pojawia się w chwili zadziałania bodźca, a więc stresora.Oto oznaki ostrego stresu: pobudzenie emocjonalne, przyrost ciśnienia krwi, przyspieszenie akcji serca, przyspieszenie oddechów, suchość w ustach, "gęsia skórka", przyrost stężenia cukru we krwi. Symptomy te są spowodowane poprzez pobudzające działanie stresorów na wydzielanie hormonów, między innymi adrenaliny, wazopresyny, prolaktyny czy endorfin.Po fazie zaalarmowania całego organizmu następuje etap odpoczynku - relaksacji, czyli moment, w którym dochodzi do regeneracji sił.Nie wszyscy tak samoCzęsto się zdarza, iż ta sama przypadek (stresor) wywoła u jednego człowieka wszystkie oznaki stresu, a druga osoba w ogóle nie zareaguje albo nasilenie stresu będzie mniejsze. Odbywa się tak, gdyż to nie sama przypadek wywołuje stres, lecz osobowość człowieka nadaje jej znaczenie - pozytywne albo niekorzystne.Bardziej podatne na stres są osoby niecierpliwe, wrogo nastawione do otoczenia, agresywne, żyjące w pośpiechu, nadmienie rywalizujące, dążące do celu za wszelaką cenę. Z kolei u osób o przeciwnych cechach (cierpliwych, pokojowo nastawionym, żyjących powoli, skłonnych do współpracy, zmierzających do celu bez walki) rzadziej dochodzi do nasilenia stresu.Stres długookresowy Powstaje on pod wpływem nasilonego stresora czy stresorów albo gdy działają one w długim czasie. Może prowadzić do rozregulowania organizmu.Początkowo człowiek wykonuje czynności wiele wolniej. Później pojawiają się problemy z przekazywaniem i odbiorem informacji, aż nareszcie następuje dezorganizacja życia i strata kontroli nad sytuacją. długookresowy stres może spowodować niekorzystne konsekwencje zdrowotne, takie jak: dolegliwości serca, chorobę niedokrwienną, zawał, zaburzenie rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, wysoki poziom cholesterolu we krwi, nerwice, bezsenność, obniżenie odporności, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia erekcji. Naukowcy podejrzewali powiązanie stresu z występowaniem chorób. Badania nad subiektywną skalą zdarzeń życiowych (skala stresu wg Holmsa i Rahe) pozwoliły na udokumentowanie zależności prawdopodobieństwa zachorowania od nasilenia wydarzeń życiowych. Gdy suma pkt.ów przekroczy 300, prawdopodobieństwo zachorowania wynosi 80%, przy sumie pomiędzy 150 a 299 - 50%, a 30%, gdy suma jest mniejsza od 150. Np. śmierć małżonka ma 100 pkt.ów, a rozwód - 73.Gdy nas dopadnie Istotna jest zdolność rozpoznawania pierwszych symptomów stresu. W startowym okresie możemy sobie sami pomóc.Gdy poczujemy napięcie mięśni na skroniach, zauważymy przyspieszony oddech, obleje nas zimny pot czy mamy problemy z zasypianiem, zastosujmy metody podane w okolicy. Wspomagająco działają łagodne środki uspokajające, na przykład herbatka z melisy, kozłka lekarskiego czy chmielu zwyczajnego, a również gotowe ziołowe leki - Neospasmina, Nerwosol, Kalms.Można także uzupełnić dietę produktami bogatymi w magnez: pestkami dyni, kakao, kiełkami pszenicy, ziarnem soi, kaszą gryczaną, fasolą, czekoladą, orzechami. Niedobór tego pierwiastka wpływa gdyż ujemnie na układ nerwowy. Można także przyjmować preparaty magnezowe dostępne w aptece bez recepty, regularnie połączone z witaminą B6.by zmniejszyć stres Nie czekajmy, aż dopadną nas poważniejsze symptomy - hiperwentylacja, ból w klatce piersiowej, częstsze bóle głowy.Gdy zdamy sobie sprawę, iż żyjemy w notorycznym stresie, jest już za późno, aby radzić sobie samemu. Musimy wtedy zmienić nasze reakcje na stres, ..by nie był dla nas problemem. Powinniśmy zgłosić się do psychologa albo psychoterapeuty, który pomoże nam poznać i "obłaskawić" reakcje na sytuacje stresowe. Jeżeli należymy do osób wybuchowych, z pomocą terapeuty możemy pracować nad zmianą zachowania. Doktor albo psycholog wskaże nam techniki relaksacyjne, które pomogą zwiększyć odporność na stres. W krytycznej sytuacji stresowej doktor może zalecić nam środki uspokajające.Należy podkreślić, iż fundamentalnym leczeniem w długotrwałym stresie jest psychoterapia. Leki mogą być wskazane tylko w niektórych przypadkach stresowych.Nowość w Polsce! Już od powyżej 10 lat jest dostępna w Ameryce i Wielkiej Brytanii melatonina, która chroni przed chorobami spowodowanymi stresem.Melatonina to hormon produkowany głównie w ciemności poprzez szyszynkę, gruczoł dokrewny znajdujący się w mózgu.Oprócz działania odmładzającego, antykoncepcyjnego, uodporniającego i antymiażdżycowego jest pomocna w łagodzeniu symptomów stresu, bo działa nasennie. A przecież zaburzenia snu są jednym z pierwszych symptomów stresu. Sposób podawania hormonu musi być bardzo wyważony, bo może przy niedobrym dawkowaniu prowadzić do rozstrojenia "zegara biologicznego", zaburzeń koncentracji i uwagi, a również aktywności w niewłaściwym czasie.Melatonina została ostatnio zarejestrowana w Polsce. Lek jest popularny bez recepty.Jak sobie pomóc? 1. Rozładuj nagromadzone emocje poprzez: spacer, gimnastkę, pływanie, bieganie, tenis, gry zespołowe czy towarzyskie (planszowe albo karciane). 2. Zajmij się czymś, co sprawia Ci przyjemność (czytanie książki, pielęgnacja kwiatów, łowienie ryb, słuchanie muzyki). 3. Spróbuj medytacji. 4. Śmiej się! Śmiech burzy napięcie, rozjaśnia Twoją twarz, rozluźnia mięśnie, przywraca obiektywizm i ożywia nadzieję. 5. Nie zaniedbuj życia intymnego. To istotny sposób łagodzenia napięć. 6. Zadbaj o sposób życia - odżywiaj się poprawnie, śpij odpowiednio długo, zaplanuj chwilę na rozrywkę. 7. Unikaj hałasu. 8. Nie bierz zbyt wiele spraw na własne barki. 9. Nie unikaj czytania poradników napisanych poprzez profesjonalistów. 10. Zaobserwuj i oceń swój stres. Dopóki nie nauczysz się identyfikować czynników wywołujących stres, dopóty nie będziesz potrafił/a sobie z nimi radzić. Dlatego notuj symptomy stresów i sytuacje, w trakcie których się one pojawiają. 11. Pozwól sobie na odpoczynek. Nie mieszaj tego czasu z innymi zajęciami. 12. Oczekuj najlepszego. Nawet jeśli spotka Cię rozczarowanie, czas przed nim przeżyjesz bez stresu. 13. Naucz się mówić "nie". 14. Zaakceptuj siebie ze wszystkimi zaletami i wadami. Pamiętaj, iż nikt nie jest doskonały! (aczkolwiek doskonalenie jest wskazane)
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.