Leczenie Rodzina a życie seksualne przyczyny. Co znaczy psychoseksualnym człowieka. Okazało się.

Czy pomocne?

100% pozytywne
2 głosy

Rodzina a życie seksualne

Co to znaczy: Dopiero psychoanaliza zaczęła doceniać znaczenie życia rodzinnego w rozwoju psychoseksualnym człowieka. Okazało się gdyż, iż wczesnodziecięce uwarunkowania rzutują na przyszłość erotyczną.Wiadomo aktualnie, iż już reakcja rodziców na płeć dziecka w chwili jego urodzenia może wpływać na rozwój psychoseksualny, podobnie jak moment krytyczny w identyfikacji płciowej w 2. roku życia (tak zwany wiek edypalny). Więzi uczuciowe z rodzicami są fundamentem późniejszych stosunku uczuciowych i partnerskich. Czynniki stworzenia zaburzeń Na stworzenie zaburzeń seksualnych mają wpływ różne czynniki: dominacja matki w życiu rodzinnym, konflikty albo wrogość pomiędzy rodzicami, ich nieudane życie seksualne i małżeńskie, pozbawienie dziecka czułości, wychowanie poza domem rodzinnym, rywalizacja pomiędzy braćmi (kompleks Kaina), różne formy rywalizacji pomiędzy kobietami w rodzinie. Wiadomo ponadto, iż zaburzenia seksualne częściej występują u pierworodnych i jedynaków, u synów, którzy w wieku 6-8 lat przeżyli rozwód rodziców, u dzieci, które utraciły rodziców przed 6. rokiem życia. Rosnące zdarzenie rozwodów i ich następstw wywołało rozwój różnych form poradnictwa rozwodowego, terapii małżeńskich i rodzinnych, związków zrekonstruowanych i tak dalejUpowszechnienie założeń psychoanalizy w kulturze masowej zrodziło pewne mity. Coraz więcej pacjentów - regularnie bezpodstawnie - obwinia rodziców za zaburzenia seksualne, ci natomiast ulegają nadmiernemu poczuciu winy za niepowodzenia w życiu intymnym dzieci. Powszechność tego problemu ma jednak również jaśniejsze strony - rozpoczyna się doceniać znaczenie roli wychowania seksualnego we właściwym rozwoju psychoseksualnym dzieci.następnym częstym problemem rodzinnym są różne formy urazów i szoków seksualnych, których następstwa bywają bardzo odległe. Zalicza się do nich obserwacje współżycia pomiędzy rodzicami albo innymi członkami rodziny, akty kazirodcze, molestowanie seksualne dzieci. Sam fakt ukrywania szoku i brak uzewnętrznienia go prowadzi nie tylko do seksualnych zaburzeń, lecz również do różnych chorób psychosomatycznych albo nerwic. Następstwa nie zawsze niekorzystne Przekonanie, iż uraz seksualny zawsze musi wyzwalać niekorzystne następstwa, nie jest do końca słuszne. Przeprowadzając badania na sporej populacji pacjentów i ekipie kontrolnej, stwierdziłem, iż szoku albo urazu seksualnego w dzieciństwie i młodości doznało ok. 20% badanych, jednak ich wpływ na życie seksualne i małżeńskie okazał się zróżnicowany. U jednych powstały różnego rodzaju fobie, obsesje, nerwice, dolegliwości psychosomatyczne i trwałe następstwa, przyczyniające się do zaburzeń seksualnych i niepowodzeń w życiu uczuciowym, w nawiązywaniu kontaktów z drugą płcią, do genezy homoseksualizmu i tak dalejU części populacji urazy seksualne nie pozostawiły wyraźnych następstw albo wręcz jakichkolwiek. Skutki urazów wiążą się gdyż z zespołem różnych czynników, a dobra więź uczuciowa z rodzicami, ich spokojne i wyważone podejście do urazu ujawnionego poprzez dziecko mogą go złagodzić i zneutralizować, podobnie jak pierwsze udane związki uczuciowe.W innych sytuacjach urazowa przeszłość wyraża się w formach paradoksalnych, na przykład w doborze starszych wiekiem partnerów, w rozbudowie fantazji erotycznych, we wcześniejszej inicjacji seksualnej, w rozbudowie ars amandiitp. Dom a seks W naszym życiu seksualnym i uczuciowym bardzo regularnie sięgamy do wspomnień i wzorów wyniesionych ze środowiska rodzinnego. Męskość ojca, kobiecość matki, ich wzajemne odnoszenie się do siebie, postawy wobec ciała i seksualności, ujawniane normy i zasady rzutują na przyszłość seksualną i uczuciową dzieci, lecz nie są czynnikami decydującymi. Równie istotny jest wpływ środowiska rówieśniczego, a w szczególności samowychowanie.jeśli bada się międzypokoleniowe stosunki i postawy wobec seksu, okazuje się, iż jedni instynktownie naśladują doświadczenia wyniesione ze środowiska rodzinnego. Inni, mimo buntu wobec nich, zaczynają je powielać w dorosłym życiu, nie odchodząc od pozyskanych doświadczeń i wpojonych wzorców, nawet jeżeli oceniają je negatywnie. Jeszcze inni dokonują "korekty" pod wpływem drugiej osoby czy własnej drogi życiowej. Zdarza się również, iż wskutek samorealizacji powstaje osobowość, która własny rozwój zawdzięcza głównie sobie.Już w początkach okresu dojrzewania młody człowiek może brać czynny współudział w samorealizacji, w formowaniu swej kobiecości i męskości nawet wbrew dotychczasowym uwarunkowaniom. Psychoanalityczny pogląd, iż w łóżku w okolicy partnerów są jeszcze ich rodzice, jest zbyt deterministyczny - pozbawia on jednostkę odpowiedzialności za własny rozwój. Istotna jest gdyż świadoma samorealizacja w roli mężczyzny i kobiety, a nie tylko bierne uleganie zaistniałym w przeszłości uwarunkowaniom
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.