Objawy AIDS U KOBIET przyczny. Czym jest problem?Od 1992 r. zajmuję się zakażeniami wirusem HIV u.

Czy pomocne?

AIDS u kobiet leczenie

Definicja AIDS U KOBIET: Panie Doktorze, czy zakażenia wirusem HIV u kobiet to spory problem?Od 1992 r. zajmuję się zakażeniami wirusem HIV u kobiet. W poradni, w której pracuję, mamy pod opieką obecnie ok. 400 kobiet, które są zakażone. W Polsce żyje powyżej 6000 osób z wirusem HIV (w tym 30% stanowią kobiety).Najwięcej zakażeń obserwuje się wśród młodych kobiet. Jedne z nich są zakażone wirusem HIV, miały kontakt z narkotykami, są byłymi lub czynnymi narkomankami. Z kolei aktualnie jest coraz więcej młodych kobiet, które zostały zakażone poprzez swoich partnerów seksualnych, chociaż z narkotykami nie miały i nie mają nic wspólnego.- Czy wymieniła się geografia zakażeń HIV? aktualnie mamy falę nowych zakażeń HIV płynącą ze Wschodu. Do niedawna Ukraina przyznawała się do kilku tys. osób zakażonych tym wirusem. Wg WHO, w tej chwili jest tam zakażonych ok. 300 000 osób. Najczęściej zakażenia odnotowuje się w województwach przygranicznych. Musimy zdawać sobie sprawę, iż w państwach sąsiednich, na Ukrainie, w Niemczech, takich przypadków jest wiele.- Kiedy kobieta powinna zrobić test w kierunku HIV?Kiedyś mówiliśmy, iż badania w kierunku HIV powinny być realizowane w ekipach ryzyka. ? aktualnie nie używamy takiego definicje, mówimy o zachowaniach ryzykownych. Nawet jeśli kobieta uważa, iż nigdy nie mała takiego zachowania w przeszłości, to nie może być pewna zachowań swojego partnera.Zakażenie HIV nie daje jakichkolwiek symptomów poprzez moment ok. 10 lat. Zaczynają się one dopiero później, lecz już wtedy leczenie jest bardzo trudne.Oprócz badań profilaktycznych stanowiących istotny obiekt powstrzymania narastającej fali epidemii AIDS nie mniej istotna jest nauka społeczeństwa. Odpowiednikiem jest spadek epidemii w ekipie homoseksualistów. W tej chwili prawie w ogóle nie obserwujemy u nich nowych zakażeń. Z kolei pojawiają się zakażenia wśród młodych kobiet i wykazują rosnącą tendencję.Wykonując badania profilaktyczne, należy pamiętać, iż istnieje tak zwane okienko serologiczne. Przeciwciała po zakażeniu stwierdzamy dopiero po 12 tygodniach od zakażenia. Dlatego także nie ma sensu robienia badania kolejnego dnia po ryzykownym zachowaniu. Trzeba je przeprowadzić po 3 miesiącach, a następnie powtórzyć, by mieć pewność, czy zakażenie nastąpiło, czy nie.- Panie Doktorze, czy to prawda, iż kobiety zakażone tym wirusem są predysponowane do rozwoju raka szyjki macicy?U kobiet, które są zakażone i nie są w ciąży, a takich jest przewarzająca część (w prowadzonej przeze mnie poradni ok. 400), istnieje powiększone ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy.Rak szyjki macicy jest wciąż w Polsce sporym problemem. Bardzo wiele kobiet umiera z tego powodu, głównie dlatego, iż zgłaszają się za późno do lekarza specjalisty. U kobiet zakażonych wirusem HIV zmiany w nabłonku pokrywającym szyjkę macicy następują bardzo błyskawicznie i zagrożenie rakiem jest u nich szczególnie wysokie. Do tego stopnia, iż rak szyjki macicy został uznany za jedną z chorób wskaźnikowych dla dolegliwości AIDS. A więc młodej kobiecie chorującej na raka szyjki macicy warto zaproponować wykonanie badania w kierunku HIV.AIDS nie jest jedną chorobą, lecz zespołem chorób wynikających z obniżenia odporności organizmu. Rak szyjki macicy to jedna z nich.Z tego powodu zalecamy wszystkim kobietom, które są zakażone, by 2 razy do roku wykonywały badanie cytologiczne. jeśli jego rezultat jest niepoprawny, wykonuje się kolposkopię, a więc oglądanie szyjki macicy bezpośrednio pod mikroskopem.- Czy ? aktualnie nastąpił rozwój w leczeniu zakażenia?Do niedawna, do 1993-1994 roku, właściwie nie mieliśmy nic do zaoferowania. Leczyliśmy wyłącznie symptomy zakażenia wirusem HIV - symptomy AIDS, które były wywołane uszkodzeniem układu odpornościowego. Poddawaliśmy terapii osoby w finalnej fazie dolegliwości. W tym okresie w Polsce był popularny tylko jeden lek antywirusowy AZT (zydowudina).Teraz przypadek uległa zmianie, leków przeciwwirusowych jest kilkanaście. Nie leczymy już AIDS, lecz osoby zakażone HIV. Rodzaj terapii zależy od ilości wirusa we krwi - sposób leczenia jest zależny od liczby kopii wirusa w mililitrze krwi (bo wirus się namnaża, replikuje). Zawsze to jest leczenie kombinowana. Pacentowi podajemy równocześnie kilka leków, wśród których są już takie, które hamują namnażanie się wirusa HIV.- Czy przez wzgląd na nowymi odkryciami i wprowadzanymi lekami zmieniło się spojrzenie na zakażenie wirusem HIV?Tak. Do chwili obecnej AIDS uważano za chorobę nieuchronnie prowadzącą do śmierci. ? aktualnie okazało się, jak sporo można zrobić w tej dziedzinie. Zakażonych HIV można leczyć i przedłużać im życie. Mogą prowadzić normalny tryb życia. Odpowiednio leczeni najprawdopodobniej nie będą umierali wskutek zakażenia HIV, lecz z zupełnie innych powodów. Kobiety chore albo mające chorych partnerów mogą rodzić zdrowe dzieci, które natomiast mogą założyć zdrową rodzinę.Zakażonych HIV nie wolno wyłączać ze społeczeństwa i piętnować. Przecież nikt nie wie, w jaki sposób zostali zakażeni: może podano im zakażoną krew albo zaraził ich partner, który miał jakąś przygodę.- Panie Doktorze, w jaki sposób partnerzy, z których jedno jest chore, mogą prowadzić życie seksualne?Temat zakażenia HIV wiąże się z antykoncepcją. Osobom zakażonym zawsze proponujemy prezerwatywy. Nawet wtedy, gdy oboje partnerzy są zakażeni. Wirus HIV namnaża się gdyż bardzo błyskawicznie i szybko tworzy mutacje. Powstają kopie wirusa oporne na służące poprzez nas leczenie. Istnieje więc spore prawdopodobieństwo, iż mimo zakażenia obojga partnerów jeden z nich może zarazić się od drugiego zmutowanym typem wirusa.Na ryzyko zakażenia szczególnie podatne są kobiety. W trakcie relacji ono jest 2-3-krotnie większe niż u mężczyzny.jeżeli mąż jest zakażony, a żona pragnie zajść w ciążę, potrafimy z jego nasienia wyeliminować wirusa i sztucznie zapłodnić kobietę. Dlatego będzie miała dziecko i nie zarazi się od męża. Dziękujemy bardzo za rozmowę. *** Co to za dolegliwość? AIDS (z angielskiego: acquired immune deficiency syndrome) to dolegliwość, którą wywołuje zakażenie wirusem HIV ((z angielskiego: human immunodeficiency virus). Tytułujemy ją zespołem nabytego upośledzenia odporności. Charakteryzuje się postępującym osłabieniem czynności układu immunologicznego. Jest przewlekła, cechuje ją różnorodny przebieg kliniczny. symptomy zakażenia Po ok. 2 miesiącach od zakażenia wirusem HIV pojawiają się stany podgorączkowe, pobolewania mięśni i stawów. Dochodzi do zwiększenia węzłów chłonnych. Pojawiają się symptomy kliniczne przypominające mononukleozę zakaźną. W tym okresie wirus można wyizolować z krwi. Skutkiem jego nasilonej replikacji jest pojawienie się wysokiego stężenia antygenu wirusowego - p24.Po okresie ostrej infekcji pierwotnej może dojść do zakażenia bezobjawowego (nosicielstwo HIV). U większości chorych dochodzi jednak do stopniowego pogarszania się sprawnego funkcjonowania układu odpornościowego (następuje zmniejszanie się liczby limfocytów T CD4). Pełne symptomy dolegliwości mogą w szeregu sytuacjach rozwinąć się dopiero po 10 latach , a nawet po dłuższym okresie. U niektórych chorych rozwija się zespół limfadenopatyczny. U tych pacjentów stwierdza się uogólnione zwiększenie węzłów chłonnych i wyczuwalną śledzionę. Obserwuje się zakażenia dróg oddechowych, skóry i przewodu pokarmowego. Pojawia się pomiędzy innymi okresowa gorączka, ubytek masy ciała, przewlekła biegunka, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego - rozwija się zespół związany z AIDS (AIDS - related complex, ARC). U szeregu chorych z ARC pośrodku 3 lat rozwija się pełnoobjawowy AIDS.Należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie u chorych zakażonych wirusem HIV chorób związanych z uszkodzeniem sprawnego funkcjonowania układu odpornościowego - tak zwany chorób wskaźnikowych. Należą do nich pomiędzy innymi: pneumocystoza płuc (występuje u 85% zakażonych wirusem HIV), toksoplazmoza, kandydoza przełyku, płuc, zakażenie CMV, gruźlica, rozsiany półpasiec. U osób zakażonych wirusem HIV rozwijają się wtórne nowotwory: mięsak Kaposiego, nieziarnicze chłoniaki, pierwotny chłoniak mózgu, rak szyjki macicy. Schorzenia te występują zwykle w końcowej fazie dolegliwości i wraz z postępującą degeneracją ośrodkowego układu nerwowego są charakterystyczne dla pełnoobjawowego AIDS. Mutacje wirusa Roberto Gallo z Narodowego Instytutu Badań nad Rakiem w Bethesda (USA) wyizolował od chorych na AIDS wirusa nazwanego HTLV-III. Wirus ten zaklasyfikowano do retrowirusów - ? aktualnie jest on nazywany wirusem HIV. Upośledzając funkcję układu odpornościowego, wirus HIV skutkuje rozwój dolegliwości.Wykazuje on sporą zmienność antygenową i regularnie ulega mutacjom. Jeden cykl jego replikacji może wywołać stworzenie ok. 10 mutantów. Czy wiesz, iż... Wirus HIV występuje we krwi, nasieniu, wydzielinie kobiecych narządów płciowych. Istnieją pojedyncze doniesienia mówiące, iż wirus może występować w ślinie, łzach i moczu.Jest wrażliwy na czynniki chemiczne i fizyczne. Temperatura 56oC zabija go pośrodku 30 min.. Nie jest odporny na znane środki odkażające - związki chloru (na przykład podchloryn sodu), formalinę, aldehyd glutarowy i tym podobne Ile zakażeń Zakażenia HIV stwierdzono w 150 państwach świata. Szacunkowa liczba chorych wynosiła w połowie lat 90. ok. 20 mlnów. Wg WHO, w 2000r. na świecie liczba ta może sięgnąć 40 mlnów osób!Warto zaznaczyć, iż Polska graniczy z państwami na Wschodzie, w których zakażenia wirusem HIV są częste ( powyżej 50 tys. zakażonych osób z terenów Europy Wschodniej, pomiędzy innymi obszarów byłego ZSRR - dane z połowy lat 90.) i z Niemcami - jednym z 5 państwoów europejskich (Francja, Hiszpania, Włochy, Niemcy i Ogromna Brytania), w których liczba przypadków AIDS przekroczyła 10 000 osób (dane z 1995 r.).W 1985 r. w marcu zarejestrowano w stanach zjednoczonych ameryki test ELISA umożliwiający badania osób podejrzanych o zakażenie wirusem HIV. Pierwszy lek - AZT (Retrowir) - wprowadzono do terapii antywirusowej w 1987 roku (jest on nadal stosowany w terapii zakażenia HIV). Trwają intensywne prace nad opracowaniem szczepionki anty-HIV
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.