Badanie moczu leczenie

Definicja BADANIE MOCZU: Badanie moczu może pomóc w rozpoznaniu dolegliwości nerek i wątroby i dróg moczowych. Pozwala ocenić predyspozycje do tworzenia się kamieni, a również ułatwia diagnozę cukrzycy i żółtaczki. Wszystko o dodatkowych badaniach moczu (dodatkowa zbiórka moczu i posiew moczu): przeczytaj więcej Chcesz lepiej zrozumieć własne wyniki? Przygotowaliśmy dla Ciebie ABC badań Do badania laboratoryjnego powinno się oddać około 100-150 ml porannego moczu do dowolnej, precyzyjnie umytej i wyparzonej, najlepiej szklanej buteleczki. W aptekach są także do kupienia ( około 1zł) gotowe do użycia jałowe plastikowe pojemniki, specjalnie przeznaczone na zgromadzenie moczu. Buteleczkę czy pojemnik po napełnieniu należy podpisać imieniem i nazwiskiem. Przed badaniem nie jest wymagane jakiekolwiek specjalne przygotowanie, chociaż by uniknąć błędów laboratoryjnych i uczynić badanie jak w najwyższym stopniu wiarygodnym, warto zapoznać się z niektórymi zasadami wynikającymi z zakresu badania. Badanie ogólne moczu jest regularnie niedocenianym, lecz nadzwyczajnie istotnym badaniem diagnostycznym. Jest proste do wykonania i w miarę niedrogie, a przynosi bardzo sporo informacji. Nie jest także powiązane z żadnym ryzykiem, jest kompletnie nieinwazyjne. Zazwyczaj wykonuje się je w każdym rejonowym laboratorium analitycznym po uprzednim skierowaniu poprzez lekarza pierwszego kontaktu. Jeśli jednak chcemy wykonać je odpłatnie i skontrolować funkcję naszych nerek, można je również przeprowadzić w każdym laboratorium prywatnej służby zdrowia, a kosztuje wtedy ok. 10 zł. Wyniki interpretuje doktor zlecający badanie. Wszystkie wiadomości zawarte na wydruku dotyczą następujących właściwości i składników moczu. Właściwości fizyczne moczu ciężar właściwy moczuWartość ta powinna wynosić od 1,016 do 1,022 kg/l. Ciężar właściwy moczu nie powinien nigdy zbliżać się do wartości ciężaru wody, a więc 1,000 kg/l, bo świadczyć to może o utracie bardzo ważnej funkcji nerki, jaką jest zagęszczanie moczu. regularnie to jest pierwszy symptom sugerujący rozpoczynającą się niewydolność nerek - ciężką chorobę tego narządu. barwa moczuBarwnik zwany urochromem barwi poprawny mocz na kolor słomkowożółty. Intensywność tego koloru świadczyć może o stanie nawodnienia organizmu: po wypiciu dużej ilości płynów mocz staje się niemal bezbarwny, z kolei w stanach odwodnienia przybiera barwę intensywną, pomarańczowobrązową. Zabarwienie moczu wymienia się w konsekwencji przedostania się do niego różnych barwników: na przykład po zjedzeniu buraków mocz staje się różowy, gdy zażywamy wiele witaminy B - mocz jest intensywnie żółty, gdy leczymy zakażenie dróg moczowych błękitem metylenowym, mocz przybiera barwę niebieskozielonkawą, w żółtaczce mocz jest zielonożółty, a czasem przybiera kolor ciemnej herbaty, wreszcie może stać się różowy albo purpurowoczerwony, jeśli przedostanie się do niego krew, a ściśle rzecz biorąc, czerwony barwnik krwi, a więc hemoglobina. Już 0,5 ml krwi dodane do 1 litra moczu spowoduje zmianę barwy moczu zauważalną bez trudu dla oka. Pracownia analityczna, w której realizowane jest badanie, wyszczególnia jedynie obecność dwóch barwników: urobilinogenu i bilirubiny. przejrzystość moczuPrawidłowo świeżo oddany mocz jest zazwyczaj przejrzysty i klarowny. Stosunkowo stania mętnieje. Mocz od początku mętny występuje w ropnych zapaleniach dróg moczowych i niektórych postaciach kamicy nerkowej. odczyn moczuPrawidłowy mocz wykazuje odczyn lekko kwaśny, a więc jego pH jest równe 5,5. W zakażeniach dróg moczowych i w niektórych typach kamicy nerkowej jego odczyn może być bez zaangażowania, a nawet zasadowy i wtedy jednym z obiektów leczenia zaleconym poprzez lekarza będzie zakwaszenie moczu. Najprostszym metodą jest podawanie kwasu askorbinowego, a więc witaminy C w małych dawkach. białkoW moczu ludzi zdrowych wydalane są niewielkie ilości białka. zazwyczaj nie przekraczają one 100 mg na dobę. U tego samego człowieka stężenie białka w moczu, a więc tak zwany białkomocz, w różnych porach dnia może być bardzo różne. Dlatego także dla uzyskania precyzyjnych danych o wielkości białkomoczu powinno się określać liczba białka w moczu dobowym. to jest wyznacznik szczególnie ważny, bo najczęściej jest następstwem chorób nerek albo także schorzeń dróg moczowych. Znaczące ilości białka tracimy w chorobach kłębuszków nerkowych, nieco mniejszy białkomocz może towarzyszyć kamicy nerkowej, zapaleniom dróg moczowych. Obecność białkomoczu można stwierdzić również u niektórych pacjentów z niewydolnością krążenia czy w okresie wysokiej gorączki w przebiegu chorób ogólnoustrojowych. Obecność białka w moczu zawsze wymaga wyjaśnienia i konsultacji lekarza, lecz nie zawsze przesądza o rozpoznaniu dolegliwości. Czasem gdyż, szczególnie u ludzi młodych, białkomocz może pojawiać się w stanie pełnego zdrowia po sporym wysiłku fizycznym, pod wpływem zimna albo po energicznym badaniu okolicy lędźwiowej, gdzie znajdują się nerki. cukierGdy stężenie cukru w surowicy krwi przekracza 180 mg% poprzez dłuższy czas pośrodku doby, a tak odbywa się czasem u chorych z cukrzycą, można się spodziewać, iż glukoza z krwi zacznie przedostawać się do moczu. Obecność więc cukromoczu informuje o tym, iż cukrzyca jest niepoprawnie leczona. ciała ketonowe (aceton i kwas acetooctowy)Związki te mogą być obecne w moczu osób niedożywionych, pozostających na diecie bogatotłuszczowej, w stanach gorączkowych, przy ciężkiej niewydolności nerek. Najczęściej jednak ciał ketonowych poszukuje się u osób chorych na cukrzycę, bo ich obecność świadczy pośrednio o tym, iż dolegliwość ta jest nieprawdłowo leczona. Wykonywanie przynajmniej raz w miesiącu badania ogólnego moczu na obecność ketonów i cukru czy także prostszego domowego testu paskowego Ketostix jest obowiązkiem każdego chorego na cukrzycę. bilirubinaNie powinno się znajdować tego barwnika w moczu zdrowego człowieka. Stężenie całkowite bilirubiny w osoczu zdrowego człowieka wynosi 0,2-1,0 mg/100 ml. Podwyższony poziom tego barwnika w moczu świadczy o chorobie wątroby i dróg żółciowych, pomaga w różnicowaniu typów żółtaczek. urobilinogenWydalany jest poprzez nerki z moczem w ilości ( około 4 mg na dobę. Zmiany w ilości wydalanego urobilinogenu są brane pod uwagę w różnicowaniu żółtaczek. Z moczem wydalamy jednokrotnie zazwyczaj bardzo małe ilości tego barwnika - ( około 0,1 mg. Badanie osadu moczu nabłonkiSą to złuszczone komórki nabłonka płaskiego albo komórki nabłonkowe pochodzące z nerek i dróg moczowych, których obecność nie ma istotnego znaczenia rozpoznawczego. krwinki białe, a więc leukocytyCzłowiek zdrowy wydala w moczu pośrodku doby od 1,5 do 4 mlnów leukocytów, co przy rutynowym badaniu osadu moczu odpowiada obecności 1-5 leukocytów w polu widzenia pod mikroskopem. Stwierdzenie w polu widzenia 10 i więcej leukocytów przemawia za istnieniem leukocyturii, jest to zwiększonego wydalania krwinek białych. Ono jest rezultatem przenikania krwinek białych do moczu w jakimkolwiek odcinku układu moczowego. Najczęstszą powodem są ostre i przewlekłe bakteryjne zakażenia układu moczowego. Po stwierdzeniu znacznej ilości leukocytów dla potwierdzenia istnienia zakażenia niezbędne jest wykonanie posiewu moczu i wyhodowanie w pracowni bakteriologicznej bakterii odpowiedzialnej za zapalenie. krwinki czerwone, a więc erytrocytyKrwiomocz, podobnie jak białkomocz, jest bardzo częstym symptomem chorób układu moczowego. W moczu ludzi zdrowych mogą być wydalane erytrocyty w liczbie nie przekraczającej 3 mlnów na dobę, co odpowiada obecności 1-2 krwinek czerwonych w polu widzenia w badaniu ogólnym moczu. Źródłem krwinkomoczu (niewielka, niewidoczna dla oka strata krwinek czerwonych) albo krwiomoczu może być uszkodzenie zarówno nerki, jak także każdego odcinka dróg moczowych. Najczęstszą, w najwyższym stopniu popularną powodem jest kamica nerkowa, a szczególnie atak kolki nerkowej. Niekiedy jednak powody krwiomoczu są bardziej skomplikowane. Nierzadko, by dojść do rozpoznania, należy przeprowadzić szereg badań laboratoryjnych, radiologicznych, urologicznych, a nawet w szczególnych sytuacjach wykonać biopsję nerki. wałeczkiTą dziwną nazwą ustala się białkowe odlewy mikrofragmentów nerki. Są one niekorzystnymi elementami badania moczu, bo najczęściej świadczą o poważnej patologii nerek. W prawidłowym moczu może występować niewielka liczba wałeczków szklistych, w szczególności po wysiłku fizycznym. Podkreślić należy, iż w moczu stojącym długo w naczyniu, gdy wymienia się jego odczyn z kwaśnego na zasadowy, dochodzi do rozpuszczania się wałeczków. Dlatego także należy poszukiwać ich w osadzie świeżo oddanego moczu. składniki mineralneW prawidłowym moczu kwaśnym mogą występować niewielkie ilości kryształów kwasu moczowego, moczanów wapnia i szczawianów wapnia. Powiększona ich liczba w pojedynczej próbce moczu wymaga powtórnego badania i dalszej diagnostyki pod kontrolą lekarza. Vademecum badania moczu Nawet przy braku żadnych symptomów ze strony układu moczowego i nerek, bez przewlekłych chorób, badanie ogólne moczu powinno się wykonywać co rok. by badanie moczu było miarodajne i obiektywne, koniecznie trzeba wykonać je po całonocnej ( przynajmniej 5-godzinnej) przerwie w oddawaniu moczu. Przed oddaniem moczu do badania warto unikać spożywania pokarmów, które zawierają barwniki, i leków zmieniających zabarwienie moczu. jeśli chcemy uniknąć pomyłek wskutek, nie czekajmy kilku godz. po oddaniu moczu z dostarczeniem go do laboratorium, zróbmy to możliwie błyskawicznie. W dniu poprzedzającym badanie nie należy wykonywać ciężkich wysiłków fizycznych. Warto również unikać wysokobiałkowej diety. Nie powinno się lekceważyć nagle pojawiających się nawet krótkotrwałych epizodów bezbólowego krwiomoczu i bezwzględnie skonsultować się w tych sytuacjach z lekarzem. Krwinki czerwone obecne w badaniu osadu moczu kobiet nie muszą pochodzić z dróg moczowych, lecz z dróg rodnych, dlatego należy unikać wykonywania badania ogólnego moczu 2-3 dni przed spodziewaną miesiączką, jak także tuż po zakończeniu krwawienia miesięcznego