Objawy CHOROBY REUMATYCZNE przyczny. Czym jest reumatyzm to dolegliwość? jest pytaniem retorycznym.

Czy pomocne?

Choroby reumatyczne leczenie

Definicja CHOROBY REUMATYCZNE: "Reumatyzm" - co znaczy to wyraz? Dla wielu osób pytanie "czy reumatyzm to dolegliwość?" jest pytaniem retorycznym, nie wymagającym odpowiedzi. Każdy, zdawałoby się, wie, czym jest reumatyzm. W czasie gdy, gdy się je zada nawet w najwyższym stopniu wykształconemu i doświadczonemu lekarzowi, ten zapewne długo będzie się wahał, zanim odpowie i - co ciekawe - jego odpowiedź w ogóle nie będzie jednoznaczna, szczególnie dla laika, szukającego prostych wyjaśnień. Artykuły, które warto przeczytać: Schorzenia narządu ruchu, Zapalenie stawów, Zwyrodnienia stawów, Reumatoidalne zapalenie stawów A wszystko to dlatego, że współczesna medycyna porzuciła termin "reumatyzm", w pierwszej kolejności na skutek jego ogromnej niejednoznaczności w dziedzinie etiologii, patogenezy i symptomatologii. Dzisiaj dla wielu lekarzy reumatyzm jest właściwie definicją historycznym. wyraz "reumatyzm" pozostało w języku potocznym, a również w profesjonalnym języku medycznym nadal mówi się o tak zwany dolegliwościach reumatycznych, do których zalicza się zazwyczaj bóle mięśni i bóle stawów wspólnie z obrzękami, zaczerwienieniem i towarzyszącymi im (albo nie) zaburzeniami czynnościowymi narządu ruchu. Należy jednak korzystać tego terminu z ostrożnością, pamiętając, iż nierzadko wymienione choroby mogą nie mieć etiologicznie nic wspólnego z reumatyzmem, rozumianym w potocznym właśnie sensie - jako pierwotna dolegliwość stawów. Mogą one np. towarzyszyć pospolitym chorobom zakaźnym, lub być przejawem chorób rozrostowych, na przykład białaczek, ((albo także banalnych zmian zwyrodnieniowych w kościach. Reumatologia Istnieje wszakże i wciąż rozwija się dyscyplina medyczna zwana reumatologią, która zajmuje się badaniem i leczeniem choroby reumatycznych - chorób, schorzeń czy zaburzeń funkcjonowania układu ruchu, w pierwszej kolejności stawów, a również ścięgien, więzadeł i mięśni nie wynikających z przebytego urazu (((albo przeciążenia, ani z wad wrodzonych (w tym genetycznych) czy nabytych. Takie ustalenie jednak - że "reumatyzm" to nabyte, nieurazowe dolegliwości układu ruchu - jest jednak wciąż bardzo niedokładne, w szczególności gdy się na to zdarzenie spojrzy od strony patogenetycznej. Tym bardziej, iż powód (etiologia) wielu tych chorób nie jest, jak dotąd, znana, a przecież współczesne rozumienie zjawisk chorobowych i ich regulacja w sporym stopniu polega właśnie na etiologicznych ustaleniach.W wielu chorobach, zaliczanych do szerokiego kręgu schorzeń reumatycznych (a więc: reumatoidalnych), występują symptomy spoza układu ruchu, które niekiedy dominują, spychając na margines "reumatyczne" choroby ze strony stawów, mięśni i ścięgien. symptomy te dotyczą na przykład nerek, serca, układu naczyń, ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, błon śluzowych i surowiczych.Tym, co jest wspólne wszystkim tym chorobom, są mechanizmy patologiczne toczące się w tkance łącznej, której obecność zaznacza się w każdej tkance i narządzie. Chodzi tu o przewlekłe zmiany zapalne, będące przejawem niepoprawnych oddziaływań układu immunologicznego w tkance łącznej. Zmiany patologiczne dotyczą różnych składników tej tkanki: zarówno komórek jak i struktur pozakomórkowych, tworzących macierz (zrąb) i układ włókien kolagenowych, podstawowego materiału konstrukcyjnego aparatu ruchu. Stąd także bierze się współczesna nazwa chorób będących głównym obiektem zainteresowania reumatologii, która to pojęcie brzmi: "uogólnione dolegliwości tkanki łącznej", lub - bardziej kolokwialnie: "kolagenozy". Ta ostatnia nazwa zresztą również jest już dzisiaj historyczna (aczkolwiek nadal jest obecna w potocznym słowniku lekarskim), gdyż istotą "kolagenoz" w ogóle nie jest pierwotne zwyrodnienie włókien kolagenowych, jak kiedyś sądzono, ale wtórne ich uszkodzenie wskutek toczącego się w tkance łącznej procesu zapalnego o autoimmunologicznym tle.Spośród tych chorób na pierwszy plan wysuwa się reumatoidalne zapalenie stawów (rzs), dawniej zwane gośccem przewlekłym postepującym. Tj. właśnie ta dolegliwość, do której w najwyższym stopniu pasuje historyczny już termin "reumatyzm", najmniej zaś - również historyczna nazwa - "kolagenoza". regulacja chorób reumatycznych Współczesny podział chorób reumatycznych obejmuje niemal wszystkie dolegliwości, w których patologii stwierdza się zmiany w układzie ruchu. Jest on następujący: Uogólnione dolegliwości tkanki łącznej Reumatoidalne zapalenie stawów postać serologicznie dodatnia postać serologicznie ujemna Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów Start układowy Start wielostawowy Start kilkustawowy Toczeń rumieniowaty układowy Twardzina układowa Uogólnione zapalenie powięzi Zapalenie wielomięśniowe Zapalenie naczyń z martwicą (guzkowe zapalenie tętnic) Zespół Sjgrena Zespoły nakładania Inne Zapalenia stawów z zajęciem stawów kręgosłupa Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa Zespół Reitera Łuszczycowe zapalenie stawów Zapalenie stawów w przebiegu chorób jelit dolegliwość zwyrodnieniowa stawów Zespoły chorobowe powiązane z czynnikami zakaźnymi Bezpośrednie zakażenie stawów Reaktywne zapalenie stawów dolegliwości spowodowane zaburzeniami metabolicznymi i hormonalnymi dolegliwości spowodowane poprzez kryształy Inne zaburzenia biochemiczne i hormonalne Nowotwory Zaburzenia "naczyniowo-nerwowe" dolegliwości kości i chrząstek Zmiany okołostawowe Zmiany w stawach w przebiegu różnych zespołów chorobowych regulacja ta jest skróconą wersją podziału chorób reumatycznych zaproponowanego poprzez miarodajne i opiniotwórcze Amerykańskie Towarzystwo Reumatologiczne (ARA). Mimo to uwzględnia ona, jak widać, bardzo różne schorzenia, o różnej etiopatogenzie i symptomatologii. Oczywiście, każde z nich może być traktowane jako "reumatyzm", jeżeli przyjmie się, że "reumatyzm" to jest ekipa symptomów związanych z bolesnością i zaburzeniem funkcji w dziedzinie ukladu mięśniowo-szkieletowego. Do "klasycznych" chorób reumatycznych należy w pierwszej kolejności reumatoidalne zapalenie stawów i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, dalej - zespół Reitera, czy łuszczycowe zapalenie stawów. Są one "klasyczne" w tym sensie, że główne ich symptomy, łącznie z wczesnymi i odległymi następstwami, powiązane są w pierwszej kolejności z układem ruchu. Inne dolegliwości, w szczególności z kręgu kolagenoz, na przykład toczeń trzewny czy zapalenie wielomięśniowe, a również schorzenia z kręgu zapaleń naczyń z towarzyszącą martwicą, charakteryzują się zajęciem w pierwszej kolejności narządów wewnętrznych jamy brzusznej, klatki piersiowej i układu nerwowego (stąd bierze się ich następna nazwa - dolegliwości układowe). Ta różnica ma zasadnicze znaczenie, pomiędzy innymi dlatego, że przebieg kolagenoz, czy zapaleń naczyń, atakujących istotne narządy wewnętrzne, jest znacząco bardziej dramatyczny niż przebieg chorób klasycznych - "reumatoidalnych". Nie leczone lub słabo poddające się leczeniu kolagenozy i niektóre postaci zapaleń naczyń z martwicą w krótkim czasie (nawet pośrodku kilku lat od wystąpienia) mogą doprowadzić do skrajnie ciężkich stanów i śmierci.Zapalenia stawów, które kolokwialnie łączymy z "reumatyzmem" są znacząco łagodniejsze i na ogół toczą się latami, skracając "naturalny" czas trwania życia co najwyżej o kilka lat. Nie wymienia to faktu, że dolegliwości reumatoidalne są niekiedy powodem znacznego inwalidztwa w dziedzinie układu ruchu. Zachorowalność Bóle kostno-stawowe sa zjawiskiem bardzo pospolitym. Stanowią najczęstszą przyczynę zgłaszania się chorych do lekarzy. Dotyczą mniej więcej 30% populacji. dolegliwości zaliczane do uogólnionych schorzeń tkanki łącznej, w tym przewlekłe zapalenia stawów, kolagenozy i zapalenia naczyń są już znacząco rzadsze i dotyczą co najwyżej 1-2% populacji ogólnej. Na najszerzej pojęty "reumatyzm" choruja "wszyscy": młodzi i starzy ("łupanie rumatyzmów" - zobacz: "Zemsta" A. Fredry), za to na . dolegliwości reumatoidalne, kolagenozy, czyli schorzenia z kręgu przewlekłych zapaleń (układowych) tkanki łącznej zazwyczaj zapadają ludzie w miarę młodzi, lub w średnim wieku ze szczytem zachorowań przypadajacym na drugą połowę lat trzydziestych życia. Wyjątkiem tu jest młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów ( dolegliwość Stilla), które jest poprzez niektórych traktowane jako młodzieńcza odmiana reumatoidalnego zapalenia stawów. Ta postać "reumatyzmu" rozpoczyna się zazwyczaj przed 16 rokiem życia i, w przeciwienstwie do rzs, przebiega niemal zawsze bardzo ostro i z zajęciem niektórych ukladów i narzadów, stanowiąc rodzaj pomostu między chorobami reumatoidalnymi i kolagenozami.Łatwo dostrzec różnice w zachorowalności na uogólnione . dolegliwości tkanki łącznej w zależności od płci. Kobiety znacząco częściej choruja na reumatoidalne zapalenie stawów czy na toczeń trzewny układowy lub na twardzinę uogólnioną. Mężczyźni z kolei częściej niż kobiety chorują na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i niektóre postaci zapaleń naczyń. Śledząc zjawiska epidemiologiczne łatwo dostrzec, iż kobiety są bardziej narażone na "reumatyzm" niezależnie od tego, czy ten termin będzie się rozumiało wąsko, czy szeroko. Ponadto - ciąża może wywołać u nich nasilenie mechanizmów chorobowych. Powody Powody chorób z kręgu uogólnionych zapaleń tkanki łącznej, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, nie zostały do chwili obecnej poznane. Mówi się o roli wirusów aktywujących układ immunologiczny, który zwraca się przeciw własnym tkankom (to są . dolegliwości autoimmunologiczne); pewności jednak co do tej kwestie nie ma. istotne wydają się predyspozycje rodzinne, genetyczne. Ustalono związki poszczególnych chorób z obecnością ustalonych antygenów. Wykazano na przykład mocny związek między zapadalnością na reumatoidalne zapalenie stawów a występowaniem antygenu HLA-DR4. U u osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa zdarza się regularnie antygen HLA-B27. W toczniu układowym obserwuje się powiększone występowanie antygenów HLA-DR2 i HLA-DR3, w twardzinie uogólnionej - HLA-DR5. O toczniu czytaj w artykule doktor medycyny Marcina Pustkowskiego Patogeneza chorób reumatycznych W patogenezie chorób reumatycznych zasadniczą rolę odgrywa układ immunologiczny, który, wskutek pobudzenia, przejawia symptomy agresji wobec tkanki łącznej ( . dolegliwości z autoagresji). Ich przejawem jest toczący się mechanizm zapalny z udziałem komórek należących do tego układu, szczególnie zaś limfocytów T ( i wydzielanych poprzez nie cytokin), makrofagów, fibroblastów. Aktualnie podkreśla się udział śródbłonka naczyń w procesach zapalnych. Istotna rolę w inicjacji zapalenia i jego samopodtrzymywaniu odgrywają rozmaite mediatory zapalenia (cytokiny, czynniki wzrostowe) i białka ułatwiające interakcje międzykomórkowe i interakcje pomiędzy komórkami a macierzą tkanki łącznej.W zależności od rodzaju schorzenia mechanizmy zapalne, którym towarzyszą zjawiska destrukcyjne i wytwórcze (reparacyjne), mogą dotyczyć różnych narzadów i układów. W klasycznych reumatoidalnych zapaleniach - zmiany zapalne są zlokalizowane w pierwszej kolejności w stawach i w tkankach okołostawowych; w toczniu - zajęte są różne narzady: nerki, skóra, płuca i oplucna, układ krążenia (serce i osierdzie).Toczeń to klasyczna ( dolegliwość układowa. W zapaleniu wielomięśniowym nacieki limfocytarne dotyczą otoczenia naczyń krwionośnych mięśni szkieletowych. Głównym miejscem toczących się zmian w zapaleniach naczyń są ściany tętnic różnego kalibru. symptomy schorzeń reumatoidalnych symptomy schorzeń reumatoidalnych są zróżnicowane. Można je podzielić na ogólne i narządowe. Do tych pierwszych należą takie objawy, jak gorączka, strata masy ciała, nocne poty, osłabienie, uczucie rozbicia. Sa to symptomy nieswoiste, nieróżnicujace; w niektórych chorobach lub w postaciach tej samej ( . dolegliwości są bardzo silnie wyrażone, w innych - słabiej. Dla doświadczonego lekarza symptomy ogólne są jednak sygnałem alarmowym i regularnie stanowią podstawę do energicznej diagnostyki ( . dolegliwości układowej.W typowych reumatoidalnych zapaleniach zmiany narządowe dotyczą głównie stawów. Bóle stawów, utrudnienie ograniczenie ruchów, sztywność ( w szczególności poranna) stawów, obrzęki i (czasem) zaczerwienienie - to charakterystyczne symptomy. Lokalizacja bólów i obrzęków mogą mieć znaczenie różnicujące; jeżeli symptomy są powiązane z drobnymi stawami, ( w szczególności, gdy występują symetrycznie - to zachodzi spore prawdopodobienstwo reumatoidalnego zapalenia stawów. Bóle stawów kręgosłupa i obręczy biodrowej sa dość typowe dla zesztywniajacego zapalenia kręgosłupa. jeżeli zapaleniu stawów towarzyszy ropne zapalenie cewki moczowej i zmiany zapalne w rogówce ((((albo/i tęczówce oka -można podejrzewać zespół Reitera. jeżeli oprócz zmian stawowych w badaniu chorego dostrzec można na skórze wykwity łuszczycowe - rozpoznanie także staje się proste.w razie reumatoidalnego zapalenia stawów lub zesztywniającego zapalenia kregosłupa dochodzi po latach do znaczących zniekształceń stawów, powodujacych niekiedy spore inwalidztwo. Dla rzs charakterystyczne są zmiany w drobnych stawach dłoni, powodujace przykurcze palców z zanikami drobnych mięśni, odpowiedzialnych za precyzję ruchów. W zesztywniajacym zapaleniu stawów kręgosłupa charakterystyczne jest kabłąkowate przygięcie grzbietu.W kolagenozach zmiany stawowe mają mniej dramatyczny przebieg. Bóle i obrzęki są przemijające, (aczkolwiek chorzy w rozmowach z lekarzem kładą niekiedy spory nacisk na choroby z strony układu kostno-stawowego, gdyż są one "bezpośrednio" odczuwalne, więc łatwe do ustalenia. Miejscem mechanizmów zapalnych nierzadko bywa skóra i tkanka podskórna, ponieważ jest w niej bardzo wiele tkanki łącznej. W reumatoidalnym zapaleniu stawów charakterystyczne są guzki reumatoidalne zlokalizowane w ścięgnach i pod skórą, szczególnie nad wyprostnymi powierzchniami stawów. Te guzki są zogniskowanym skupieniem komórk zapalnych i zmian w naczyniach krwionośnych. W toczniu rumieniowatym zmiany skórne są bardzo częste i dotyczą aż 70% chorych. Dość charakterystyczny jest rumień w kształcie motyla występujący na policzkach i grzbiecie nosa, typowa jest nadwrażliwość skory na promienie słoneczne. Nota bene - od zmian w skórze bierze się łacińska nazwa tocznia - lupus, (a więc: wilk. Lupus znaczy chorobę, która niszczy skórę. Istnieje zresztą szczególna odmiana tocznia: przewlekły toczeń (liszaj) krążkowy (dyskoidalny), w którym zmiany chorobowe dotyczą jedynie skóry. W zapaleniu wielomięśniowym, (((((albo skórno-mięśniowym - typowy jest fioletowy motylowaty rumień na twarzy i białawe zanikowe plamy. w najwyższym stopniu spektakularne zmiany skórne występują w twardzinie uogólnionej, które charakteryzują się na początku obrzękiem, później stwardnieniem skóry, a nareszcie jej zanikiem. Skóra w zaawansowanej twardzinie jest pergaminowa, napięta, "ściągająca", powodująca na twarzy zupełny zanik mimiki. Twarz jest maskowata i przypomina mumię. Zmiany w narządach wewnętrznych W chorobach z kręgu kolagenoz, rzadziej w schorzeniach "klasycznie" reumatoidalnych, występują zmiany w narządach wewnętrznych. Szczególnie dotknięte są nerki, czego słowem jest białkomocz, niewydolność nerek, a w skrajnych wypadkach - mocznica (uremia). Dotyczy to w pierwszej kolejności tocznia trzewnego i niektórych układowych zapaleń naczyń z marwicą, na przykład guzkowego zapalenia tętnic...w razie reumatoidalnego zapalenia stawów nerki objęte są zmianami chorobowymi w mniej niż 5% przypadków. Zmiany te maja zresztą charakter wtórny, nie wynikajacy z pierwotnego procesu zapalnego stawów.Poza nerkami, w kolagenozach mechanizm chorobowy obejmuje również inne narządy. W toczniu zajete są serce i płuca (60% przypadków), w zapaleniu wielomięśniowym - serce. Zmiany chorobowe obejmują osierdzie, wsierdzie i mięsień sercowy i mogą prowadzić do niewydolności krążenia. W płucach występują nacieki zapalne. to jest jednak raczej rzadki symptom. Za to wysięk w opłucnej, podobnie jak w osierdziu, jest częstym symptomem kolagenoz, a również zdarza się w reumatoidalnym zapaleniu stawów, (aczkolwiek jest tu znacząco rzadszy. Wyjątkiem jest młodzieńcza postać reumatoidalnego zapalenia stawów (zespół Stilla) i - w niektórych sytuacjach - zesztywniające zapalenie stawów kregosłupa, w których to chorobach zarówno osierdzie, jak i opłucna regularnie są zajęte zmianami zapalnymi. również naczynia wieńcowe bywają miejscem toczącego się procesu zapalnego. Zdarza się to w pierwszej kolejności w jednej z w najwyższym stopniu niebezpiecznych postaci układowych zapaleń naczyń z martwicą - guzkowym zapaleniu tętnic, w którym w aż 80% przypadków dochodzi do ( . dolegliwości wieńcowej i zawału serca.Głównym celem ataku niektórych układowych zapaleń naczyń są tętnice. Bardzo typowym odpowiednikiem jest zapalenie tętnicy skroniowej, lub zapalenie ogromnych tętnic odchodzących od łuku aorty, dostarczających krew do kończyn górnych i głowy. to jest tzw zespół Takayasu. Zmiany zapalne wywołują występowanie zarówno symptomów ogólnych, typowych dla innych chorób zapalnych tkanki łącznej, jak i symptomów miejscowych wynikających z zaburzeń dopływu krwi do obszaru zaopatrywanego poprzez zajętą poprzez schorzenie tętnicę.W przewlekłych chorobach zapalnych tkanki łącznej . również układ nerwowy bywa zajęty procesem chorobowym. I znowu, ....w razie "klasycznych" chorób to jest zdarzenie rzadkie, za to w kolagenozach - znacząco częstsze. W toczniu zmiany dotyczą ośrodkowego układu nerwowego. Zdarzają się więc w ich wyniku napady padaczkowe, symptomy pozapiramidowe, psychozy. Obwodowe polineuropatie występują w układowych zapaleniach naczyń aż w 60% (guzkowe zapalenie tętnic). ( . dolegliwości zapalne tkanki łącznej mają różny przebieg. Bywa, iż wybuch . ( . dolegliwości jest dramatyczny, bywa, iż schorzenie "skrada" się ("tli") nie dając wyraźnych oznak. Z reguły kolagenozy i . ( . dolegliwości naczyń, ( w szczególności u młodszych osób, pojawiaja się nagle, czasem nawet gwałtownie. Reumatoidalne zapalenie stawów długi czas bywa nieźle tolerowane. W chorobach tkanki łącznej zdarzaja się okresy przyspieszeń, nawrotów i samoistnych lub wynikajacych z leczenia remisji. Problemy diagnostyczne "Reumatyzm" w potocznym znaczeniu jest łatwo rozpoznawalny, jednak fachowa diagnoza nie zawsze bywa tak prosta. Zdarza się, iż zgłaszane poprzez pacjenta symptomy są tak typowe, iż trudno o pomyłkę. regularnie jednak przebiegi chorób są na tyle niecharakterystyczne, iż dopiero wnikliwa diagnostyka obrazowa (USG, w tym metoda oparta na zjawisku Dopplera, klasyczne badanie rentgenowskie, tomografia komputerowa, obrazowanie z użyciem rezonansu magnetycznego) i laboratoryjna pozwala na ostateczne rozpoznanie schorzenia toczącego się pierwotnie w tkance łącznej.Dla większości chorób charakterystyczne jest podwyzszone OB (może być nawet trzycyfrowe), rośnie stężenie tak zwany białka ostrej etapy (CRP), wskazujące na zaostrzenie się ((((((albo nawrót . ( . dolegliwości po okresie remisji. Nierzadka jest niedokrwistość i obniżona liczba białych krwinek. Bardzo spore znaczenie maja badania immunologiczne. W reumatoidalnym zapaleniu stawów sprawdza się obecność czynnika reumatoidalnego - przeciwciała skierowanego przeciw fragmentowi własnej immunoglobuliny G (FcIgG). Jednak jego nieobecność we krwi nie wyklucza . ( . dolegliwości, gdyż zdarzają się tak zwany seronegatywne postaci schorzenia (do 30% przypadków). W młodzieńczym rzs (chorobie Stilla) w ogóle nie stwierdza się obecności czynnika reumatoidalnego. W kolagenozach wykrywa się obecność przeciwciał przeciwjądrowych, skierowanych przeciw DNA.Nierzadkim zjawiskiem jest występowanie autoprzeciwciał skierowanych przeciw krwinkom czerwonym, białym i płytkom krwi. W układowych zapaleniach naczyń obecne są . również przeciwciała skierowane przeciw cytoplazmie leukocytów (pANCA). Wszystkie te przeciwciała sa wykrywalne i stanowią istotną część diagnostyki schorzeń.W diagnostyce reumatologicznej ważne miejsce zajmuje rentgenografia. Zmiany w stawach i tkankach okołostawowych w reumatoidalnym zapaleniu stawów są bardzo charakterystyczne, podobnie ma się rzecz z zesztywniającym zapaleniem stawów, ( w szczególności, gdy obie te . ( . dolegliwości są w zaawansowanym okresie. Tomografia komputerowa, szczególnie zaś obrazowanie dzięki rezonansu magnetycznego, umożliwia dostrzeżenie inicjalnych zmian w chorych tkankach. Bardzo czułym badaniem jest scyntygrafia stawów i kości z użyciem izotopu technetu. W kolagenozach badania wizualizacyjne maja mniejsze wykorzystanie.Bardzo spore znaczenie mają badania histopatologiczne bioptatów pobranych z narządów dotkniętych chorobą. .....w razie "klasycznych" schorzeń reumatoidalnych sa nieco mniej przydatne niż w kolagenozach. Jednak i w reumatoidalnym zapaleniu stawów niekiedy wykonuje się artroskopię z biopsją błony maziowej stawu. W toczniu wykonuje się biopsje skóry z badaniem obecności immunoglobulin sposób immunofluorescencji, w zapaleniu wielomięśniowym bardzo przydatna jest biopsja mięśni, w twardzinie - biopsja skóry, w zapaleniach naczyń - biopsje narządow zajętych chorobą.Do rozpoznania chorób tkanki łącznej nie wystarcza jeden symptom. Amerykańskie Towarzystwo Reumatologiczne przyjęło obowiązujące kryteria diagnostyczne. Spełnienie kilku z nich, zazwyczaj czterech-pięciu, czyni rozpoznanie bardzo prawdopodobnym. Leczenie chorób reumatoidalnych Leczenie chorób reumatoidalnych nadal jest objawowe, gdyż nie została poznana ich pierwotna powód. Fundamentalną rolę wciąż odgrywa farmakoterapia. ......w razie reumatoidalnego zapalenia stawów i chorób pokrewnych - uzupełniana jest poprzez fizykoterapię i rehabilitację ruchową. W zaawansowanych stanach, gdy stwierdza się nieodwracalne zmiany w stawach, stosuje się odtwórcze zabiegi chirurgiczne. choroby reumatyczne leczy się lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi, spośród których ważną rolę odgrywają niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym salicylany. Ta leczenie dotyczy wszystkich schorzeń z kręgu chorób tkanki łącznej. W zespołach reumatoidalnych istotne są leki modyfikujące rozwój . ( . dolegliwości. Rozpowszechnione glikokortykosteroidy wykazują krótkotrwałą efektywność w odróżnieniu do leków immunosupresyjnych.W kolagenozach najczęściej stosuje się glikokortykoidy i leki immunosupresyjne, podawane coraz częściej w tzw megadawkach poprzez kilka dni (tzw pulsy). Uzupełnieniem tego leczenia bywa plazmafereza, zabieg polegajacy na zamianie osocza. Za pomoca plazmaferezy usuwa się z krwi agresywne czynniki wytwarzane poprzez pobudzony i chorobowo oddziałujący układ immunologiczny. Skuteczność współczesnych metod leczenia jest dość spora, szczególnie gdy dotyczy ona chorób reumatoidalnych. W pozostałych chorobach jest mniejsza i w znacząco mniejszym odsetku przypadków prowadzi do długookresowych remisji. Reumatolodzy wypatrują nowych metod leczenia, które najprawdopodobniej pojawią się na horyzoncie stosunkowo nowych odkryć genetycznych
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.