Dieta w WZW typu A leczenie

Definicja DIETA W WZW TYPU A: Dieta rekomendowana rekonwalescentom po wirusowym zapaleniu wątroby powinna być służąca średnio poprzez 6 tygodni. Po tym okresie, jeżeli wyniki badań biochemicznych będą w normie, doktor może zezwolić na powrót do normalnego żywienia.Wirusowe zapalenie wątroby typu A - czyli spowodowane na drodze jelitowej - może przebiegać z żółtaczką albo w formie bezżółtaczkowej. Najczęściej dolegliwość ta występuje wśród dzieci i młodzieży.Głównym narządem, który kontroluje przebieg mechanizmów metabolicznych w organizmie jest wątroba. Tu właśnie następują główne przemiany składników odżywczych, na przykład synteza swoistych białek, synteza glikogenu, przemiana i magazynowanie żelaza, miedzi i niektórych pierwiastków śladowych i magazynowanie witaminy A, D i K. Ponadto wątroba, wydzielając żółć, współuczestniczy w procesach trawienia i wchłaniania tłuszczów i witamin w nich rozpuszczalnych.Wirusowe zapalenie wątroby jest w dalszym ciągu dość rozpowszechnioną chorobą w naszym państwie. Źródłem zakażenia może być tu zarówno chory człowiek, jak i zdrowy klinicznie nosiciel wirusa. Wielką rolę w zapobieganiu tej chorobie odgrywa profilaktyka. Należy do niej w pierwszej kolejności dbanie o higienę osobistą i higienę przechowywania i przyrządzania posiłków, w szczególności na koloniach czy obozach młodzieżowych. W wirusowym zapaleniu wątroby wyróżnia się trzy okresy: I - wylęgania (2-6 tygodni), II - z symptomami klinicznymi i III - zdrowienia (około 3 tygodni).Żywienie w schorzeniach wątroby jest bardzo zróżnicowane i zależy w pierwszej kolejności od stopnia wydolności wątroby. W momencie ostrym (II) wirusowego zapalenia wątroby o diecie decyduje doktor, kontrolując na bieżąco stan chorego. Musi brać pod uwagę nie tylko wydolność wątroby, lecz również istnienie ewentualnych niedoborów pokarmowych i niedożywienie. Problemem może być także występujący bardzo regularnie u chorych brak łaknienia. Dlatego zalecenia w tym okresie chorobowym mogą się regularnie zamieniać. W okresie rekonwalescencji bardzo istotne jest podawanie białka w sporych ilościach z racji na konieczność uzupełnienia niedoborów tkankowych tego składnika i przyspieszenie mechanizmów odnowy. główne zasady diety dla rekonwalescentów po wirusowym zapaleniu wątroby typu A Dieta bogatobiałkowa z ograniczeniem tłuszczów ma dostarczać 2400-2800 kcal osobom, które mają właściwą masę ciała albo nawet 3000 kcal - jeśli w konsekwencji przebytej dolegliwości pojawiło się niedożywienie wspólnie z niedowagą. Białko powinno zapewniać 15-20% energii. By taką wartość osiągnąć, przy układaniu jadłospisu należy przyjąć średnio 1,3-1,5 g białka na kilogram masy ciała. Posiłki powinny być urozmaicone w jak największym stopniu. Jadłospis należy dostosować do upodobań i indywidualnych zwyczajów żywieniowych rekonwalescenta, w szczególności jeśli cierpi on na brak apetytu. Ciepłe dania trzeba podawać regularnie, najlepiej 5 razy na dzień, lecz za to w niewielkich ilościach. Rekomendowane metody przyrządzania posiłków to: gotowanie w wodzie i na parze, pieczenie w folii i duszenie bez dodatku tłuszczu. Nie wolno jeść potraw smażonych. Nie można korzystać tłuszczu do przyrządzania potraw, a dozwoloną jego liczba (wg wskazówek lekarza) dodaje się w formie surowej do gotowych już dań. W trakcie przygotowywania posiłków trzeba zrezygnować z używania zasmażek, śmietany i tłustych wywarów mięsnych. Z jadłospisu należy wykluczyć potrawy ciężko strawne, mające działanie wzdymające i ostre przyprawy i używki (alkohol i silną kawę). W ograniczonych ilościach można pić słabą herbatę i kakao. Z wytwórów zbożowych zaleca się pieczywo jasne, w szczególności pszenne, mąkę pszenną, makaron typu "nitki", kaszę mannę, kukurydzianą, płatki jęczmienne, owsiane, ryż, sago (rodzaj mączki skrobiowej). Należy unikać pieczywa razowego, mąki żytniej, kaszy jaglanej, gryczanej i innych kasz grubych. Można spożywać mleko o obniżonej zawartości tłuszczu, kefiry, sery chude twarogowe, śmietany zawierające poniżej 9% tłuszczu. Niewskazane są: mleko tłuste, zbyt kwaśne przetwory mleczne, sery topione, sery twarogowe tłuste, sery żółte, śmietany o zawartości tłuszczu ponad 9%. Z mięs należy wybierać chude gatunki, czyli kurczaki, indyki, cielęcinę i wołowinę. Podobnie jest z wędlinami - poleca się polędwicę, chudą szynkę, chude wędliny drobiowe. Z jadłospisu powinno wykluczyć się tak zwany mięsa czerwone, a więc wieprzowinę, wołowinę, kaczki, gęsi, a również kiełbasy, pasztety, wędliny podrobowe i konserwowe. Wskazane są chude gatunki ryb, na przykład dorsze. Nie wolno jeść ryb tłustych, marynowanych i konserw rybnych. Spośród warzyw i owoców szczególnie sugerowane są pomidory, marchew, seler, dynia, owoce jagodowe, cytrusy. Należy raczej unikać warzyw krzyżowych (kapusta, brukselka, kalafior), strączkowych, brukwi, rzodkwi, cebuli, czosnku, pora, rabarbaru. Zaleca się spożywanie ziemniaków gotowanych i puree, zamiast smażonych i pieczonych z dodatkiem tłuszczu. W ograniczonych ilościach można stosować oleje roślinne i tłuszcze do smarowania pieczywa. Trzeba z kolei zrezygnować ze smalcu, słoniny, boczku, masła solonego i masła i margaryny używanych do smażenia