Objawy GRONKOWCOWE ZAKAŻENIA SKÓRY przyczny. Czym jest mieszki włosowe, gruczoły łojowe i potowe.Na.

Czy pomocne?

Gronkowcowe zakażenia skóry leczenie

Definicja GRONKOWCOWE ZAKAŻENIA SKÓRY: Gronkowce powodują zakażenia obejmujące przydatki skóry: mieszki włosowe, gruczoły łojowe i potowe.Na skórze każdego zdrowego człowieka znajdują się liczne bakterie stanowiące tak zwany stałą bądź przejściową normalną florę bakteryjną skóry. W skład flory stałej wchodzą zazwyczaj niechorobotwórcze bakterie: gronkowiec biały, niektóre beztlenowce czy difteroidy. Okresowo znaleźć można na skórze również i bakterie patogenne - gronkowiec złocisty i paciorkowce ropne. Mogą one wywoływać ropne dolegliwości skóry (piodermie). Wyróżniamy tu: zakażenia gronkowcowe, paciorkowcowe i mieszane.Do rozwinięcia się tych schorzeń dochodzi dopiero wtedy, gdy zostanie zniszczona miejscowa obrona skóry. Najczęściej powodem zachorowania jest przerwanie ciągłości skóry: skaleczenia, zadrapania, otarcia naskórka. Infekcjom skóry sprzyja również nadmierna jej wilgotność (spowodowana nasilonym poceniem), łojotok i niepoprawne rogowacenie naskórka.Gronkowce powodują zakażenia przydatków skóry.Zapalenie mieszków włosowychUmiejscawia się na skórze twarzy, tułowiu i kończynach. Regularnie można je zaobserwować u mężczyzn na udach. Zapaleniu sprzyjają drobne urazy i zadrapania naskórka. Zmiany mogą dotyczyć tylko powierzchownej części mieszka albo obejmować go w całości. To są drobne, przywłośne pęcherzyki ropne i krostki, regularnie tym włosem przebite. Czasami, przy ich bardzo masywnym wysiewie, może dojść do zwiększenia okolicznych węzłów chłonnych. Leczenie zapalenia mieszków włosowych bazuje na stosowaniu zewnętrznie płynów, aerozoli albo maści zawierających antybiotyki. W bardziej zaawansowanych zmianach stosuje się antybiotyki doustnie po wykonaniu posiewu i antybiogramu.Figówka gronkowcowaJest to przewlekłe zapalenie mieszków włosowych zlokalizowane najczęściej na twarzy, nieco rzadziej na skórze owłosionej głowy. Dotyczy głównie mężczyzn, bo zazwyczaj umiejscawia się w obrębie zarostu: warga górna, broda i policzki. Początkowo objawia się krostami przymieszkowymi i grudkami, które niekiedy zlewają się w miękkie guzy wypełnione treścią ropną. W wyniku stanu zapalnego obejmującego cały mieszek włosowy, włosy w obrębie tych zmian chorobowych można bez trudu wyciągnąć. Jeżeli dolegliwość jest bardzo zaawansowana, może dojść do zniszczenia brodawki włosa i stworzenia blizny. zazwyczaj jednak po wyleczeniu włosy odrastają. Leczenie figówki jest bardzo trudne. dolegliwość nierzadko trwa miesiącami, a nawet latami. Stosuje się tu antybiotyki doustnie i miejscowo, wedle rezultatami posiewu i antybiogramu. Ponadto zaleca się szczepionki bakteryjne, preparaty witaminowe. Chory nie powinien korzystać do golenia maszynki elektrycznej. Musi także odkażać przyrządy do golenia.CzyrakiTak tytułujemy ropne zapalenie okołomieszkowe przebiegające z wytworzeniem się czopa martwiczego. Początkowo czyrak ma postać nacieku zapalnego wokół mieszka włosowego, następnie niewielkiego guzka barwy sinoczerwonej. Po kilku dniach na szczycie guzka pojawia się krosta, później martwiczy czop, który oddziela się zazwyczaj samoistnie (nie wolno wyciskać czyraków!). Towarzyszy temu miejscowy ból. zazwyczaj pojedyncze czyraki nie dają symptomów ogólnych i goją się bez powikłań, pozostawiając drobną bliznę. Niebezpieczne są jedynie czyraki umiejscowione na twarzy w rejonie wargi górnej, oka i skroni. Może to wywołać przejście zakażenia na zatoki jamiste i opony mózgu. Zdarza się, iż na skórze u jednego pacjenta można stwierdzić obecność wielu czyraków w różnych stadiach rozwoju. Mówimy wtedy o czyraczności. Stan ten spotyka się zazwyczaj u osób cierpiących na schorzenia ogólnoustrojowe, takie jak: cukrzyca, dolegliwości nerek i wątroby, zaburzenia odporności, otyłość, zaparcia nawykowe. W razie czyraczności regularnie występuje odczynowe zwiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Czasami dochodzi natomiast do rozwoju czyraka gromadnego - będącego efektem zlania się kilku czyraków występujących w okolicy siebie. Czyraki gromadne dotyczą zazwyczaj osób niedożywionych, wyniszczonych, cierpiących na ciężkie schorzenia ogólnoustrojowe. Pojedynczego czyraka, umiejscowionego w innej okolicy niż na twarzy, leczy się stosując kompresy z maści ichtiolowej. Po wytworzeniu się czopa martwiczego najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest nacięcie go chirurgiczne. Jeśli czyrak umiejscowiony jest na twarzy albo mamy do czynienia z czyracznością bądź czyrakiem gromadnym, należy podawać antybiotyki ogólnie, najlepiej wedle rezultatem antybiogramu. Potrzebna jest także interwencja chirurgiczna. Wskazane jest również wykorzystywanie środków ogólnie wzmacniających.Ropnie mnogie pachPowstają w następstwie zakażenia gruczołów apokrynowych, a więc gruczołów potowych rozmieszczonych w skórze okolicy pach, pachwin, odbytu, brodawek sutkowych i powiek. Zaczynają one działać dopiero po okresie dojrzewania płciowego, dlatego ropnie mnogie pach dotyczą tylko ludzi dorosłych. Zakażenie początkowo dotyczące tylko gruczołów apokrynowych etapowo przechodzi na inne gruczoły potowe (ekrynowe) i okoliczne tkanki. W rezultacie powstają bolesne guzki i guzy ulegające rozmiękaniu i przebiciu z wytworzeniem przetok, a później regularnie blizn. Mimo silnego bólu miejscowego stan ogólny chorych jest zazwyczaj dobry. dolegliwość ma regularnie bardzo długi, nawet kilkumiesięczny przebieg, a jej leczenie nie zawsze jest łatwe. W startowych stadiach stosuje się maść ichtiolową, później antybiotyki ogólnie i miejscowo, wedle rezultatami antybiogramu. W razie przewlekłego przebiegu schorzenia i jego nawrotów podaje się szczepionki bakteryjne. W wyjątkowo uporczywych sytuacjach zaleca się leczenie chirurgiczne opierające na usuwaniu zmian i pokrywaniu stworzonych ubytków przeszczepami skóry.Zakażenia gronkowcowe u dzieci Ropnie mnogie niemowląt to zakażenie gruczołów potowych ekrynowych. dolegliwość zdarza się bardzo rzadko i wywołują ją w pierwszej kolejności zaniedbania higieniczne, wyniszczenie albo znaczące obniżenie odporności ogólnej. Zmiany w formie rozmiękających i przebijających się guzów pojawiają się na tułowiu i kończynach. Leczenie bazuje na stosowaniu ogólnie i miejscowo odpowiednich antybiotyków i chirurgicznym nacinaniu i oczyszczaniu guzów. Liszajec pęcherzowy noworodków dotyczy dzieci w pierwszych tygodniach życia. To jest w miarę łagodne zakażenie powierzchowne, bez symptomów ogólnych. Zmiany umiejscawiają się w różnych miejscach i mają charakter początkowo surowiczych, a następnie ropnych pęcherzy. dolegliwość trwa zazwyczaj kilka dni. Leczy się ją zewnętrznymi preparatami zawierającymi antybiotyki. Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry noworodków jest poprzez niektórych specjalistów uznawane za ciężką postać poprzedniego schorzenia. Na skórze chorego pojawiają się pęcherze, które bardzo błyskawicznie ulegają przerwaniu. Powierzchowne warstwy naskórka spełzają, pozostawiając sączące powierzchnie (jak przy oparzeniu). dolegliwość atakuje w pierwszej kolejności niemowlęta, lecz zdarza się również u starszych dzieci, a nawet dorosłych. Trwa kilka dni, lecz jej przebieg jest ciężki, mogą pojawiać się powikłania płucne i jelitowe, zdarzają się nawet zgony. Leczenie przebiega w warunkach szpitalnych i bazuje na stosowaniu ogólnym antybiotyków i płynów wieloelektrolitowych. Miejscowo stosuje się łagodne środki odkażające. Warto wiedzieć: Zakażenia bakteryjne skóry występują częściej u osób z obniżoną odpornością ogólnoustrojową, na przykład: u chorych na białaczkę, poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu, w schorzeniach przebiegających z obniżeniem poziomu gammaglobulin. Większą zapadalność na ropne dolegliwości skóry zauważono także u chorych na cukrzycę i mocznicę. Gronkowiec złocisty - gatunek bakterii, chorobotwórczego ziarenkowca, wywołującego u ludzi zakażenia różnych narządów, tkanek i krwi i ran. Paciorkowiec - rodzaj kulistej bakterii gram-dodatniej. Paciorkowce ropne powodują u człowieka na przykład:: różę, ropnie, płonicę i inne dolegliwości. W razie zakażeń gronkowcowych stosuje się: antybiotyki doustnie i miejscowo (po wykonaniu antybiogramu), leczenie chirurgiczne, szczepionki bakteryjne
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.