Objawy MIÓD - WŁAŚCIWOŚCI BIOLOGICZNE przyczny. Czym jest układ krążenia znane jest od dawna.

Czy pomocne?

Miód - właściwości biologiczne leczenie

Definicja MIÓD - WŁAŚCIWOŚCI BIOLOGICZNE: Działanie na narządy wewnętrzne Działanie miodu na serce i układ krążenia znane jest od dawna. Dzięki dużej zawartości glukozy i fruktozy miód jest wytworem łatwo przyswajalnym poprzez organizm, w tym poprzez mięsień sercowy. Wysoko energetyczne składniki wchłaniane są bezpośrednio do krwi już w błonie śluzowej żołądka, z pominięciem przewodu pokarmowego. Miód w ilości 100 g dostarcza średnio 325 kcal energii. Występująca w miodzie acetylocholina wzmacnia siłę skurczu i wydolność mięśnia sercowego. Przyczynia się do tego również potas występujący w miodzie w w miarę dużej ilości. Miód skutkuje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, a również rozszerzenie naczyń wieńcowych. Przyczynia się do zahamowania procesu miażdżycowego. Wpływ miodu na układ oddechowy można wyjaśnić jego szerokim zakresem działania biologicznego. Miód wyróżnia się właściwościami antybiotycznymi, przeciwzapalnymi, wykrztuśnymi i odnawiającymi.Za działanie przeciwdrobnoustrojowe miodu odpowiedzialny jest głównie nadtlenek wodoru. Istotną rolę odgrywają również składniki olejków eterycznych. Sukces ten ujawnia się w pierwszej kolejności przy bezpośrednim kontakcie miodu ze zmienioną zapalnie błoną śluzową dróg oddechowych. Z mocnym działaniem składników olejkowych mamy do czynienia w razie komponentów miodowych. Dla przykładu terpeny z ziołomiodu sosnowego wchłaniają się częściowo poprzez błonę śluzową górnego odcinka dróg oddechowych, przedostają się do płuc i wydychane z powietrzem oddziałują na drobnoustroje występujące w nabłonku śluzowym. Terpeny odznaczają się również działaniem przeciwzapalnym.Miód skutkuje podrażnienie gruczołów wydzielniczych błony śluzowej dróg oddechowych, dzięki czemu dochodzi do upłynnienia wydzieliny oskrzelowej. Pobudza on również ruch rzęsek aparatu migawkowego, co ułatwia odkrztuszanie wydzieliny i usunięcie jej na zewnątrz.Miód wyróżnia się również właściwościami przeciwalergicznymi. Powiązane to jest w pierwszej kolejności ze zmniejszeniem obrzęku błon śluzowych, który towarzyszy stanom alergicznym dróg oddechowych, jak również z działaniem uodparniającym miodu.Miód normalizuje zaburzoną czynność wydzielniczą i motoryczną żołądka. Ponadto przyspiesza gojenie powierzchni błony śluzowej żołądka i dwunastnicy przez wchłanianie wody z chorej tkanki i działanie przeciwzapalne.Miód pobudza czynność wydzielniczą i motoryczną jelit. Po podaniu tego produktu obserwuje się przyrost ruchów perystaltycznych jelita cienkiego i powiększone wydzielanie soku jelitowego.Miód wykazuje wyraźnie lecznicze działanie na wątrobę i drogi żółciowe. Z racji na sporą liczba glukozy i fruktozy jest on łatwo przyswajalny poprzez ten organ. Glukoza zawarta w miodzie, oprócz odżywiania komórek wątrobowych, odgrywa również sporą rolę w procesach odtruwania organizmu. Wskutek łączenia związków toksycznych z kwasem glukuronowym i pirogronowym powstają połączenia łatwo rozpuszczalne w wodzie, które wydalane są z organizmu wspólnie z moczem. Z kolei fruktoza prawie kompletnie używana jest do syntezy glikogenu, zwiększając w ten sposób jego zapas w wątrobie. Prowadzi to do przyspieszenia przemiany materii w tkankach, a również do wzmocnienia czynności ochronnej i odtruwającej wątroby. Oprócz tego występująca w miodzie cholina obniża poziom lipidów w wątrobie i powiększa wydzielanie żółci.Dzięki niskiej zawartości białka i jonów sodu i chloru, miód wykazuje korzystne działanie na nerki i drogi moczowe. Przyczynia się do usuwania obrzęków pochodzenia sercowego i naczyniowego. Rozszerza naczynia krwionośne nerek, zwiększając filtrację kłębkową. Ma to szczególne znaczenie w takich schorzeniach nerek, którym towarzyszy pomniejszone wydzielanie moczu. Oprócz tego przyczynia się do usuwania obrzęków pochodzenia mózgowego. Zapobiega również tworzeniu się piasku i kamieni w nerkach i pęcherzu moczowym.spora zawartość cukrów redukujących, takich jak glukoza i fruktoza i niewielka liczba sacharozy, czynią miód pomocnym w leczeniu cukrzycy. Cenna jest w pierwszej kolejności obecność fruktozy, cukru łatwo przyswajalnego poprzez chorych na cukrzycę. Korzystny wpływ na metabolizm węglowodanów w organizmie wykazuje ponadto acetylocholina i niektóre biopierwiastki, szczególnie cynk i chrom. Działanie na skórę Miód dzięki szybkiemu przenikaniu poprzez skórę zaopatruje tkanki w glukozę i inne substancje energetyczne. w razie ran przyczynia się do szybkiego ich oczyszczenia z wytwórów przemiany materii i obiektów martwiczych. Przejawia również właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne i odnawiające, dzięki czemu prowadzi do szybkiego ziarninowania i naskórkowania rany.Miód z dobrymi rezultatami stosuje się również w razie ropiejących ran i oparzeń. skutkuje on szybkie oczyszczanie rany z ropnej wydzieliny, a również umożliwia dostęp makrofagów do chorych miejsc, dzięki cze-mu następuje niszczenie drobnoustrojów chorobotwórczych, szczególnie gronkowców i paciorkowców. Nie dopuszcza również do tworzenia się pęcherzy i blizn pooparzeniowych.Warto również dodać, iż miód nie sprzyja powstawaniu próchnicy zębów. Stwierdzono, iż przyrost paciorkowców Streptococcus mutans, będących główną powodem próchnicy, hamowany jest poprzez nadtlenek wodoru aktualny w miodzie. Z racji na niewielką zawartość sacharozy (przeciętnie 1,3%) drobnoustrój ten nie jest również w stanie wytworzyć nalotu nazębnego, czynnika warunkującego rozwój próchnicy zębów. *** Przedruk za zezwoleniem. B. Kędzia,E. Hołderna-Kędzia "Leczenie miodem".Polski Związek Pszczelarski,Warszawa 1998 r. Adres: PZPul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,tel. (0-22) 826-04-97
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.