Nie daj się grypie leczenie

Definicja NIE DAJ SIĘ GRYPIE: Zarówno stan zdrowia, jak także wiek chorego mają wpływ na przebieg grypy i powikłania, które mogą wystąpić w okresie dolegliwości. Dlatego uważane jest, iż grypa jest szczególnie niebezpieczna dla ludzi w podeszłym wieku.Wirus grypy zaliczany jest do ortomyksowirusów. Jego w najwyższym stopniu charakterystyczną właściwością, która wyróżnia go spośród wszystkich znanych wirusów, jest niezwykła umiejętność do wykazywania zmienności - stąd każdego roku mamy do czynienia z innym rodzajem wirusa, a również z nieco inną jego mutacją.Zasadniczo wirusy grypy są podzielone na trzy typy:A - zakaża on nie tylko ludzi, lecz również sporo ssaków (w tym ssaki wodne) i ptakiB - ten podtyp zakaża wyłącznie człowiekaC - zakaża ludzi i świnie - przebieg tego zakażenia jest najłagodniejszy. Trochę historii... Pierwsze zapiski o epidemiach grypy pochodzą z 412 roku przed naszą erą i wywodzą się od Hipokratesa i Liwiusza. Ustalenie "grypa" wprowadzili Włosi w 1504 r. Uznali ją wówczas za chorobę zależną od gwiazd. Następnie nazwa ta została użyta poprzez Anglików w trakcie epidemii grypy w 1742 r. Wyizolowanie ludzkiego wirusa grypy nastąpiło w miarę późno, ponieważ w roku 1933, a osiągnięcie to zawdzięczamy trzem badaczom. Byli to Wilson Smith, Christopher Andrews i Patrick Laidlaw. Jak atakuje Wirus grypy zakaża komórki nabłonka dróg oddechowych, niszcząc je. Namnaża się ponadto w drogach oddechowych, powodując uszkodzenie nabłonka i otwierając w ten sposób drogę bakteriom chorobotwórczym, a więc daje sposobność dołączania się powikłań (innych chorób). w okresie bezpośredniego kontaktu z osobą zarażoną, wirus jest przenoszony poprzez wdychanie mikroskopijnych kropelek wydzielin z dróg oddechowych (mówi się, iż do zakażenia dochodzi drogą kropelkową). Źródłem infekcji jest chory człowiek, bo do zakażenia dochodzi w trakcie kaszlu albo kichania, rzadziej . w okresie bezpośredniego kontaktu, na przykład pocałunku i rzadko drogą kontaktów pośrednich, na przykład poprzez używanie wspólnych elementów.Najwyższą zakaźność wykazuje chory w objawowym okresie infekcji. Moment wylęgania dolegliwości od momentu zakażenia wynosi od kilku godz. do 2 dni. Zachorowania występują głównie późną jesienią i zimą. Marsz do łóżka W leczeniu, jak także w profilaktyce grypy, rzadko stosuje się typowe leki przeciwwirusowe. Zaleca się z kolei leczenie objawowe: odpoczynek z sporą ilością snu i maksymalnym ograniczeniem aktywności fizycznej tak, by wszelaki "wysiłek" organizmu był skoncentrowany na walce z wirusem, dietę lekko strawną z zastosowaniem dużej ilości płynów, na przykład soków owocowych, preparaty witaminowe - głównie witaminę C i E, a również rutynę, preparaty wapnia, które mają zmniejszać przepuszczalność naczyń krwionośnych, w uzasadnionych sytuacjach i zawsze w porozumieniu z lekarzem preparaty przeciwkaszlowe, leki z gatunku niesterydowych przeciwzapalnych, które działają również przeciwgorączkowo i przeciwbólowo. Do najpopularniejszych i najczęściej służących leków należy aspiryna i paracetamol. Warto wspomnieć przy tej okazji, że ludzkie białka odpornościowe zwane interferonami wykazują własną max. aktywność przeciwwirusową w temperaturze około 38oC - tak więc osoby młode, bez współistniejących chorób serca, powinny zażywać leki przeciw - gorączkowe dopiero wtedy, gdy temperatura ich ciała przekracza 38oC. Antybiotyki nie leczą grypy! W niepowikłanej grypie nie ma sensu podawanie antybiotyków. Również profilaktyczne wykorzystywanie antybiotyków ( na przykład u osób, które nie chcą albo ze względów zawodowych nie mogą położyć się do łóżka) sprawia, że ich własny układ odpornościowy jest sztucznie tłumiony. Jest więc słabszy w walce z chorobą. Najlepiej się zaszczepić Jak dotychczas, idealną sposobem zapobiegania zakażeniu jest wykorzystanie szczepionek przeciwgrypowych. Skuteczność szczepień u osób młodych oceniana jest na 70%, a u osób w wieku podeszłym na 30-40%.Jednak co roku potrzebna jest nowa szczepionka przeciw grypie, gdyż odporność szczepionek w relacji do nieaktywnych wirusów grypy błyskawicznie się minimalizuje, a równocześnie ciągle powstają nowe szczepy wirusów. Skuteczność nowej szczepionki jest trudna do przewidzenia, bo jej skład antygenowy może odpowiadać albo nie odpowiadać antygenom szczepów wirusa, które są powodem zakażenia w danym sezonie. ponadto stopień zabezpieczenia poszczególnych osób otrzymujących szczepionkę jest różny. uważane jest, iż zależeć może pomiędzy innymi od: uprzednich kontaktów z podobnymi antygenowo wirusami, umiejętności do wytwarzania przeciwciał, a więc nabierania umiejętności do walki immunologicznej z wirusem, czasowej odległości między szczepieniem a zakażeniem, bo u różnych ludzi różny jest czas potrzebny do wytworzenia odpowiedniego stężenia przeciwciał efektywnych w walce z wirusem. Komu szczepionkę, a komu nie... Szczepienie jest szczególnie rekomendowane osobom: w wieku 65 lat i starszym, mieszkańcom domów opieki długoterminowej, pacjentom z przewlekłymi chorobami układu krążeniowo-oddechowego, osobom w ostatnim roku hospitalizowanym na skutek przewlekłych chorób metabolicznych, jak ( na przykład cukrzyca, dolegliwości nerek, osobom leczonym immunosupresyjnie, dzieciom mającym częsty kontakt ze służbą zdrowia, dzieciom w szkołach, żłobkach i przedszkolach, personelowi służby zdrowia, osobom zawodowo narażonym na kontakt z sporą liczbą ludzi, czyli eksponowanym na ryzyko zakażenia, ( na przykład wojsko, pracownicy komunikacji. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania szczepionki przeciwgrypowej jest wystąpienie w przeszłości reakcji alergicznej w odpowiedzi na przedtem podaną szczepionkę, zjedzenie jajka (białka), czy niektóre środki farmakologiczne. Reakcja nadwrażliwości objawia się wystąpieniem pokrzywki, obrzękiem jamy nosowo - gardłowej, czy także niewydolnością oddechową. Osoby, u których wystąpiły te dwie formy reakcji alergicznej, powinny pilnie skontaktować się z lekarzem, a czasem nawet poddać się obserwacji szpitalnej.Z oczywistych powodów nie podaje się szczepionki u osób z czynną infekcją wirusową i podwyższoną temperaturą ciała, przechodzących dolegliwości zakaźne. Czym i jak się szczepić Do najczęściej służących, dostępnych na naszym rynku szczepionek należy FLUARIX (SmithKline Beecham), VAXIGRIP (Pasteur Merieux) i INFLUVAC (Solvay). Szczepionki przepisuje doktor pierwszego kontaktu na receptę. Po zakupieniu jej poprzez pacjenta w aptece ( około 30 - 40 zł) zastrzyk wykonuje pielęgniarka w przychodni rejonowej. Dobrze jest zakupić szczepionkę w dniu zaplanowanego szczepienia. Jeżeli jednak szczepionkę zakupimy przedtem, powinniśmy ją odpowiednio przechowywać - w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Nie wolno jednak jej zamrażać!Szczepionki u osób dorosłych podaje się domięśniowo albo podskórnie w mięsień naramienny - raz w roku, a małym dzieciom zastrzyk wykonuje się w przednio - boczną część uda - dawka podzielona na pół podawana jest w odstępie miesiąca. Do zupełnie niegroźnych odczynów poszczepiennych należą odczucie bólu, swędzenia, zaczerwienienia czy obrzmienie w miejscu podania szczepionki. Najczęściej mijają one po kilku godzinach. Rzadsze są odczyny ogólne, jak stany podgorączkowe, bóle mięśniowo - stawowe czy wrażenie ogólnego złego samopoczucia - te symptomy mogą wystąpić od 6 do 48 godz. po szczepieniu i trwać mogą nawet do 2 dni.najwspanialszym momentem szczepienia jest jesień, gdyż szczyt zachorowań przypada od grudnia do lutego. Możliwe jest zaszczepienie się również zimą, lecz wtedy może się zdarzyć, iż nasz organizm nie zdąży wytworzyć na czas przeciwciał. Przyrost poziomu przeciwciał dających odporność przeciwko grypie pojawia się po 7-10 dniach po szczepieniu i utrzymuje się ok. roku. uważane jest, iż dla uzyskania odporności społeczeństwa niezbędne jest szczepienie 70-80% populacji. Niestety, w Polsce szczepionka przeciw grypie jest kompletnie odpłatna i wciąż jeszcze nie ma tradycji szczepień. ponadto od 1994 r. szczepienia przeciw temu wirusowi figurują w polskim kalendarzu szczepień jedynie jako szczepienia rekomendowane. Wśród powikłań grypy najczęściej zdarzają się: wirusowe albo bakteryjne zapalenie płuc, grypowe zapalenie płuc i oskrzeli, wtórne bakteryjne zapalenia płuc spowodowane poprzez paciorkowce i gronkowce, pogorszenie wydolności oddechowej u ludzi z przewlekłymi zapaleniami oskrzeli, zaostrzenie niewydolności serca i układu krążenia, nasilenie zaburzeń rytmu serca, zapalenie mięśnia serca i osierdzia, zapalenie ucha środkowego, zapalenie nerek, powikłania neurologiczne i psychiczne (te zdarzają się czasem u dzieci, których matki w trakcie ciąży chorowały na grypę). Do symptomów grypy zalicza się gorączkę (ponad 37,7oC w jamie ustnej albo 38,3oC w odbycie) najczęściej bardzo wysoką, z dreszczami, regularnie opornie poddającą się leczeniu przeciwgorączkowemu. Zazwyczaj nie trwa ona dłużej niż 7 dni, wrażenie ogólnego rozbicia, bóle kostne, stawowe i mięśniowe bóle głowy i karku bóle gardła symptomy nieżytu spojówek i nosa z obfitym śluzowym katarem kaszel ( zazwyczaj suchy napadowy)