Objawy SEKSUALNI NAPASTNICY przyczny. Czym jest prymitywni, o sporym popędzie płciowym, pochodzący.

Czy pomocne?

Seksualni napastnicy leczenie

Definicja SEKSUALNI NAPASTNICY: Sporo kobiet uważa, iż gwałcicielami są mężczyśni prymitywni, o sporym popędzie płciowym, pochodzący z rozbitych domów, odczuwający wrogość do kobiet na skutek jakiegoś niepowodzenia albo odrzucenia. Ten dostępny stereotyp gwałciciela nie jest prawdziwy.Jak wynika z danych, poziom inteligencji gwałcicieli jest zróżnicowany, a poziom popędu płciowego nie różni się od przeciętnego. Wielu z nich wychowywało się w pełnych rodzinach, niewielu doświadczyło odrzucenia poprzez sympatię albo seksualnego niepowodzenia w początkach współżycia. Recydywiści Badacze z USA: dr Koss, Barbaree, Marshall i Hall przeprowadzili badania na kilku tysiącach mężczyzn-gwałcicieli, jak i "normalnych", z zastosowaniem szczególnych metod (między innymi przedstawiających przebieg gwałcenia kobiet).Okazało się, iż wśród 6000 studentów różnych uczelni USA 8,9% badanych przyznało się do zgwałcenia kobiety albo usiłowania zgwałcenia. Można zatem stwierdzić, iż prawie co jedenasty "normalny" mężczyzna ma tego typu doświadczenia.Jedynie nieliczni z przyznających się do gwałtu oceniali własne zachowanie jako niezgodne z prawem. Zdaniem 84% badanych odpowiedzialna za zjawisko była.... kobieta.85% gwałcicieli z gatunku studentów znało własne ofiary, a przewarzająca część z nich dokonała średnio 2,29 gwałtów w wieku od 14. do 21. roku życia. Wynika stąd, iż gwałciciele są generalnie recydywistami.Ich osobowość Badania osobowości i historii życia gwałcicieli ujawniły sporo prawidłowości: przewarzająca część badanych wychowała się w pełnych rodzinach, lecz równocześnie doświadczyła przemocy ze strony rodziców; stosowano wobec nich szorstką i niekonsekwentną dyscyplinę wychowawczą pozbawioną miłości; przewarzająca część gwałcicieli inicjalnie rozpoczynała życie seksualne, była seksualnie doświadczona, nadużywała alkoholu, regularnie sięgała po pornografię "twardą", miała kolegów traktujących kobiety jako zdobycz seksualną; badani gwałciciele wyznawali poglądy sprzyjające gwałtom, a po ich dokonaniu odczuwali dumę ze swego zachowania; wielu z nich uważało, iż kobiety lubią przemoc w stosunkach seksualnych, gwałt sprawia im przyjemność i dlatego zachęcają do niego prowokacyjnymi zachowaniami; nie byli zdolni do wczuwania się w uczucia kobiet. przewarzająca część gwałcicieli ujawniła w badaniach nieprawidłowości osobowości i postawy antyspołeczne, impulsywność i małe ( albo brak) poszanowanie dla norm i reguł życia społecznego. Sygnały i agresja Gwałciciele nie mieli świadomości, iż krzywdzą kobiety swoim zachowaniem i traktowaniem. To stwierdzenie przyczyniło się do upowszechnienia w programach leczenia sprawców zgwałceń nacisku na wywoływanie w nich wobec kobiet empatii, która wywiera hamujący wpływ na agresję.w razie zgwałceń dokonanych w trakcie randek ze własnymi sympatiami (date rape) okazało się, iż przewarzająca część mężczyzn błędnie odczytywała sygnały ze strony kobiet. Wykazywali tendencję do ignorowania negatywnych wobec współżycia postaw, a sygnały obojętne wobec seksu oceniali jako słowo zainteresowania ( albo zachęty do kontaktu seksualnego. Okazywaną im poprzez kobiety życzliwość odbierali jako przyzwolenie na seks.Okazało się również, iż gwałciciele przeważnie nie ujawniali skłonności do seksu z użyciem przemocy, z wyjątkiem małej ekipy sadystycznych gwałcicieli, dla których wykorzystanie przemocy staje się głównym źródłem podniecenia seksualnego. Agresję seksualną najczęściej wywoływały u nich następujące czynniki: wpływ alkoholu, bycie rozzłoszczonym poprzez kobietę ( albo sytuacje skłaniające ich do obwiniania kobiety.Trudna leczenie Zdaniem badaczy gwałciciele są ekipą najsłabiej poddającą się leczeniu spośród wszystkich rodzajów przestępców seksualnych o najwyższym wskaźniku recydywy. W wielu państwach są wykonywane programy terapeutyczne mężczyzn skazanych za gwałt ( albo objętych okresem próbnym po zwolnieniu z więzienia.Największy akcent w leczeniu jest kładziony na zachowania i zainteresowania seksualne, postawy wobec kobiet, błędy w odczytywaniu sygnałów od nich pochodzących. W terapii stosuje się: leki antypopędowe, treningi masturbacyjne mające na celu wywołanie reakcji podniecenia na bardziej właściwe bodźce, techniki "gaszące" agresję wobec kobiet i osłabiające siłę działania bodźców agresywnych.Leczenie trwa 2-3 lata. Personel terapeutyczny złożona jest ze specjalistów z różnych dziedzin, którzy muszą mieć nie tylko motywację do tego typu pracy, lecz również pewne predyspozycje i odporność psychiczną. W Polsce jest mało ośrodków dysponujących tego typu bazą i kadrą
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.