Objawy WKŁADKA ANTYKONCEPCYJNA przyczny. Czym jest antykoncepcji. Statystycznie pośrodku roku tylko.

Czy pomocne?

Wkładka antykoncepcyjna leczenie

Definicja WKŁADKA ANTYKONCEPCYJNA: Wkładka wewnątrzmaciczna jest efektywną sposobem antykoncepcji. Statystycznie pośrodku roku tylko jedna na sto kobiet stosujących tę metodę zajdzie w ciążę. Już starożytni... Historia stosowania antykoncepcji domacicznej sięga starożytności. Już powyżej 2500 lat temu Hipokrates umieszczał w macicy krążki z różnych materiałów: drewna, szkła, kości słoniowej czy złota, w średniowieczu zaś Avicenna proponował w celach antykoncepcyjnych wkładki z miedzi, korzeni mandragory i z ośmiornicy. Pierwsza z nowoczesnych wkładek wewnątrzmacicznych została wykonana w Niemczech w 1909 roku poprzez Richtera i składała się z pierścienia wykonanego z jedwabnej nici albo katgutu. Za ojca antykoncepcji domacicznej jest uważany jednakże Ernst Grafenberg, który w latach 1928-30 połączył jedwabną nić ze srebrnym albo złotym drutem, tworząc tak zwany pierścienie (gwiazdy) Grafenberga. Nie znalazły one powszechnego uznania, gdyż zaczęły pojawiać się doniesienia o zakażeniach, które miały one powodować. Dopiero od lat 60., kiedy to zaczęto stosować tworzywa sztuczne, nastąpił przyrost zainteresowania wkładką domaciczną, a jako sposób antykoncepcyjna została zatwierdzona poprzez środowisko lekarskie w 1962 roku. Jak wygląda wkładka Wkładka wewnątrzmaciczna to plastikowa kształtka, którą zakłada się do jamy macicy, by zapobiec niepożądanej ciąży. Jako środek antykoncepcyjny działa poprzez 5-7 lat (moment ten jest podany na ulotce).Produkuje się różne rodzaje wkładek. Najczęściej są one wykonane z polichlorku winylu albo innych obojętnych dla organizmu ludzkiego tworzyw sztucznych o dużej elastyczności, a równocześnie umiejętności zachowania nadanego kształtu przypominającego zazwyczaj literę T. W celu powiększenia skuteczności antykoncepcyjnej wkładki zawierają dodatkowo jony metali: miedzi, srebra, złota i platyny.W ostatnich latach opracowano wkładkę wewnątrzmaciczną hormonalnie czynną zawierającą syntetyczną pochodną progesteronu, hormonu produkowanego poprzez ciałko żółte jajnika po owulacji - lewonorgestrel: Mirena. Z kapsułki stanowiącej ramię podłużne wkładki uwalnia się każdego dnia hormon, który wzmacnia jej działanie antykoncepcyjne poprzez powodowanie zmian zanikowych w błonie śluzowej macicy (endometrium) i znaczące powiększenie gęstości śluzu szyjkowego, a równocześnie minimalizuje działania niepożądane i powikłania.Przyszłością wkładek wewnątrzmacicznych są wkładki typu Flexi Gard, zbudowane na innej zasadzie, w których nitka jest wszczepiona w dno macicy, a na niej są zawieszone pojemniczki uwalniające miedź. Brak ramion poprzecznych w tego rodzaju wkładce minimalizuje bóle, krwawienia i skurcze macicy. Uniemożliwić zapłodnienie Uważane jest, iż głównym mechanizmem działania wkładki wewnątrzmacicznej jest uniemożliwienie zapłodnienia wskutek współdziałania kilku czynników. Wkładka umieszczona w jamie macicy stwarza gdyż liczne przeszkody na drodze plemnika do komórki jajowej, jak także w transporcie i zagnieżdżeniu się zarodka. Pierwszą trudnością do pokonania jest przyrost gęstości śluzu szyjkowego spowodowany nie tylko drażniącym działaniem samej wkładki, lecz również jonów miedzi i hormonów na gruczoły szyjki macicy produkujące śluz. Oprócz tego jako reakcja na ciało obce pojawiają się w śluzie krwinki białe, a więc leukocyty, których zadaniem jest niszczenie bakterii i wirusów, a w tym przypadku plemników.Kolejnymi przeszkodami są upośledzenie ruchliwości plemników wskutek działania plemnikobójczego jonów miedzi i uniemożliwienie plemnikom wejścia do jajowodów, bo ramiona poprzeczne wkładki stanowią w tym wypadku barierę mechaniczną.Wkładka wewnątrzmaciczna skutkuje także zmiany w endometrium przypominające stan zapalny utrudniające zagnieżdżenie zarodka. wskutek reakcji obronnej na ciało obce pojawiają się leukocyty, makrofagi (komórki pochłaniające i niszczące bakterie) i limfocyty (komórki stanu zapalnego), które wywołują zmianę struktury endometrium uniemożliwiającą zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej.W początkowej fazie po założeniu wkładki możliwe jest jej działanie wczesnoporonne, kiedy na skutek niedostatecznego jeszcze wykształcenia opisanych czynników może dojść do zagnieżdżenia zarodka. Wówczas jednak drażniące działanie samej wkładki, będącej ciałem obcym w macicy, jak również powiększona produkcja prostaglandyn (czynników wywołujących między innymi skurcze) i toksyczne działanie jonów miedzi na zapłodnioną komórkę jajową i ciałko żółte, wywołują powiększoną kurczliwość jajowodów i mięśniówki macicy, doprowadzając do wydalenia obumarłego zarodka.Dodatkowym mechanizmem działania wkładki jest działanie "ratunkowe" po relacji bez zabezpieczenia, którego efektem mogła być ciąża: założenie wkładki do pięciu dni po owulacji, niezależnie od liczby stosunków płciowych w danym cyklu miesiączkowym, skutkuje obumarcie zapłodnionej komórki jajowej przed jej zagnieżdżeniem (działanie jonów miedzi) i jej wydalenie w wyniku mocnych skurczów mięśniówki macicy. Dla kogo wkładka Na Świecie ten rodzaj antykoncepcji stosuje aktualnie ok. 5% kobiet w wieku rozrodczym, z tej liczby prawie 75% przypada na mieszkanki Chin.W Polsce jeszcze do niedawna wkładkę wybierało ok. 8% decyzyjnych się na antykoncepcję kobiet, jednakże w ostatnich latach ich odsetek pomniejszył się do 5-6%.Przed założeniem wkładki wewnątrzmacicznej przeprowadza się precyzyjny wywiad z pacjentką i wykonuje pełne badanie ginekologiczne, łącznie z pobraniem materiału do badania cytologicznego i czystości pochwy, a również USG przezpochwowe narządu rodnego. Pozwala to na wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań.Antykoncepcję dzięki wkładki wewnątrzmacicznej mogą stosować w pierwszej kolejności te kobiety, które zakończyły 30 lat, już rodziły, nie mają zaburzeń miesiączkowania i bolesnych miesiączek i są w stałym związku. Nie zaleca się jej kobietom młodym, które jeszcze nie mają potomstwa i stałego partnera.Zakłada ją doktor ginekolog w 3-4 dniu krwawienia miesięcznego, gdy ujście wewnętrzne szyjki macicy jest rozwarte i nie ma konieczności jego rozszerzania. równocześnie kurczliwość macicy i krwawienie nie są już na tyle mocne, by doszło do wydalenia wkładki z jamy macicy. Oczywiście, jak każdy zabieg ginekologiczny, tak i ten musi odbywać się z zachowaniem wszelkich zasad aseptyki i antyseptyki, w warunkach sterylnych. Nitki wkładki doktor przycina tak, by kobieta mogła sama co miesiąc po krwawieniu miesiączkowym stwierdzić ich obecność i zauważyć ewentualne zmiany w długości czy także położeniu świadczące o przemieszczeniu wkładki i zmniejszeniu się jej skuteczności antykoncepcyjnej. Nitki zbyt krótkie oprócz problemów z kontrolą wkładki mogą dodatkowo powodować ból u partnera w trakcie relacji. Usuwanie wkładki po zakończeniu okresu jej działania jest zabiegiem prostym i bezbolesnym, który wykonuje się w trakcie miesiączki. Możliwe komplikacje Po założeniu wkładki poprzez 1-3 miesiące mogą przejściowo występować bóle podbrzusza i okolicy krzyżowej, obfitsze miesiączki i plamienia międzymiesiączkowe jako reakcja macicy na ciało obce. Rzadszymi powikłaniami są: przebicie macicy w trakcie zakładania, przemieszczenie wkładki i ewentualne przedostanie się jej do jamy otrzewnej, zapalenie narządów miednicy mniejszej (jajowodów, jajników) i ciąża pozamaciczna. Na pierwszą wizytę kontrolną należy zgłosić się po dwóch tygodniach od założenia wkładki, a następne badania powinny odbywać się dwa razy w roku. Jeśli jednak kobieta odczuwa mocne bóle w dole brzucha, ma upławy albo gorączkę, powinna natychmiast udać się do ginekologa. Wkładka a ciąża Czy wkładka powinna być usunięta po stwierdzeniu ciąży? Z praktyki wynika, iż pozostawienie wkładki w jamie macicy, by przy jej usuwaniu nie wywołać poronienia, skutkuje powyżej 50% poronień, regularnie z towarzyszącymi obfitymi krwawieniami i uogólnionym stanem zapalnym. Z kolei jej usuwanie we wczesnej ciąży minimalizuje ten odsetek do 20. aktualnie uważane jest, iż przed podjęciem decyzji co do metody postępowania w tych sytuacjach należy na początku wykonać USG przezpochwowe narządu rodnego, by precyzyjnie określić położenie zarodka w relacji do wkładki. Jeśli wkładka jest położona poprawnie, a zarodek rozwija się poniżej ramion poprzecznych, można ją pozostawić. Jeśli jednak doszło do obniżenia położenia wkładki i rozwoju płodu ponad niej, najrozsądniejsze będzie usuwanie wkładki, co pozwoli uniknąć powikłań (po nitkach wkładki, przez rozwierane poprzez nią ujście wewnętrzne do jamy macicy dostają się patologiczne drobnoustroje, które mogą wywołać wewnątrzmaciczne zakażenie płodu i jego obumarcie). Bezwzględne przeciwwskazania do założenia wkładki podejrzenie ciąży zakażenia w obrębie narządu rodnego (pochwy, szyjki macicy, przydatków) przebyta ciąża pozamaciczna krwawienia z dróg rodnych i przedłużające się obfite krwawienia miesiączkowe o nie wyjaśnionej przyczynie mięśniaki macicy guzy przydatków (torbiele, stany zapalne, nowotwory) wady anatomiczne macicy (na przykład macica dwurożna) leczenie immunosupresyjne po przeszczepach, zakażenie wirusem HIV albo pełnoobjawowy AIDS uczulenie na miedź, dolegliwość Wilsona - przy wkładkach zawierających jony miedzi wady anatomiczne zastawek serca albo stan po wszczepieniu zastawek z ryzykiem wystąpienia bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Środek wczesnoporonny? W medycynie o ciąży mówimy dopiero od momentu implantacji, a więc zagnieżdżenia się zarodka w błonie śluzowej macicy, a nie od chwili połączenia się komórki jajowej z plemnikiem (zapłodnienia). W ok. 80% fizjologicznych cykli miesiączkowych u zdrowych, dojrzałych kobiet nie dochodzi do zagnieżdżenia zarodka mimo dokonanego zapłodnienia - jeśli więc natura tak rozrzutnie obchodzi się z materiałem genetycznym, działania wkładki wewnątrzmacicznej nie można uznać za poronne. jeśli czyjaś religia czy także przekonania są inne, nie powinien stosować tej sposoby antykoncepcji. Zadaniem lekarza jest wyjaśnienie kobiecie zasad działania wkładki, z kolei decyzja co do wyboru sposoby zapobiegania niepożądanej ciąży należy do kobiety i jej partnera. Zalety i wady wkładki hormonalnie czynnej Tak wysoka skuteczność antykoncepcyjna (jedna na tys. kobiet pośrodku roku zajdzie w ciążę) bardzo niski odsetek ciąż pozamacicznych zmniejszanie krwawień miesięcznych, nawet do wtórnego braku krwawienia ustępowanie bólów miesiączkowych najprawdopodobniej pomniejszenie odsetka zapaleń przydatków lecz kłopoty z zakładaniem u nieródek na skutek szerokiego aplikatora częstsze plamienia międzymiesiączkowe utrzymujące się nawet poprzez 6 cykli brak miesiączki u ok. 10-15% kobiet wchłanianie się do krwiobiegu części hormonu, co może powodować wystąpienie trądziku i nadmiernego owłosienia częstsze o około 10-12% występowanie torbieli czynnościowych jajników. Wkładki wewnątrzmaciczne zawierają jony: miedzi (Cu++) - najczęściej służące: Nova T (Leiras), Gyne-T (Janssen Cilag), Cooper T (Schering), Multiload(Organon) srebra (Ag+) złota (Au++) platyny (Pt+)
Skomentuj, zadaj pytanie lekarzowi:
Opinie, pytania i komentarze 0
  • Zostań pierwszą osobą, która skomentuje ten wpis.