Lek Siofor

Lekarstwo SIOFOR: Siofor
Producent leku:
Berlin-Chemie/Menarini Group
Wiadomości o leku:
Substancje czynne:
chlorowodorek metforminy (Metformin hydrochloride)
tabl. powl. 500 mg 30 szt.,
--,-- zł
tabl. powl. 850 mg 30 szt.,
--,-- zł
Nie ma powiązanych chorób w bazie.
Brak słów najważniejszych.
Podobne leki (wg stopnia podobieństwa):
Metforatio
Gluformin
Metformin
Metfogamma
Metifor
Metformax
Glucovance
Glucophage
Opinie specjalistów
Żaden ekspert nie wystawił jeszcze opinii dla tego leku.
Wskazania do stosowania
Cukrzyca typu 2 szczególnie u pacjentów z otyłością, jeżeli nie jest możliwe osiągnięcie prawidłowego stężenia glukozy we krwi przez wykorzystanie diety połączonej z aktywnością fizyczną. Może być służący w leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną, pod warunkiem przestrzegania przeciwwskazań.
Działanie
Dimetylowa pochodna biguanidu o działaniu hipoglikemizującym. U pacjentów z cukrzycą typu 2 lek minimalizuje wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego, hamuje glukoneogenezę w wątrobie, nasila obwodowe działanie insuliny (powiększa wychwyt i utlenianie glukozy w mięśniach i tkance tłuszczowej). Nie ma istotnego klinicznie wpływu na wydzielanie insuliny. Wykazuje działanie przeciwzakrzepowe przez hamowanie agregacji płytek krwi i normalizację aktywności fibrynolitycznej śródbłonka (obniżoną w przebiegu cukrzycy). Lek minimalizuje stężenie triglicerydów, cholesterolu całkowitego i frakcji LDL i VLDL i powiększa stężenie HDL we krwi. Po podaniu doustnym lek wchłania się wolno i niecałkowicie, biodostępność wynosi 40-60%. Max. stężenie leku we krwi występuje 2 h po podaniu. T0,5metforminy wynosi 1,5-4,5 h, metforminy skumulowanej - 8,9-19 h. Lek wydalany jest poprzez nerki. W razie upośledzonej czynności nerek możliwa jest kumulacja leku w organizmie.
Działania niepożądane
Niekiedy mogą wystąpić zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha wzdęcia, pomniejszenie łaknienia, biegunka, metaliczny smak w ustach), rzadko bóle i zawroty głowy, zmęczenie i skórne odczyny alergiczne. U pacjentów z niedotlenieniem tkanek, niewydolnością nerek albo wątroby i niewydolnością krążenia może dojść do kwasicy mleczanowej. Symptomy nietolerancji preparatu: metaliczny smak w ustach, strata łaknienia, nudności, bóle brzucha, biegunka. W trakcie długotrwałej terapii może wystąpić niedokrwistość megaloblastyczna wywołana upośledzonym wchłanianiem witaminy B12 i kwasu foliowego. W terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika albo insuliną wzrasta ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ciąża i moment karmienia piersią. Dzieci. Niewydolność nerek ze powiększonym stężeniem kreatyniny we krwi (ponad 1,5 mg% u mężczyzn i 1,4 mg% u kobiet) albo ze zmniejszonym klirensem kreatyniny. Zastoinowa niewydolność serca wymagająca leczenia farmakologicznego. Ciężka niewydolność wątroby, alkoholizm, retinopatia cukrzycowa, niewydolność oddechowa, ciężkie oparzenia, stany niedotlenienia (niedokrwistość, zgorzel, omdlenia, wstrząs), śpiączka cukrzycowa, stany przedśpiączkowe, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa. Wykorzystywanie preparatu należy przerwać przed planowaną operacją w znieczuleniu ogólnym, przed badaniami radiologicznymi wymagającymi podania środków kontrastowych zawierających jod (leku nie należy stosować 48 h przed i po badaniu) i w trakcie stosowania diety redukcyjnej (mniej niż 1000 kcal). Ostrożnie stosować u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek albo wątroby i w trakcie jednoczesnego stosowania z pochodnymi sulfonylomocznika (sposobność wystąpienia hipoglikemii).
Interakcje
Pochodne sulfonylomocznika, akarboza i insulina nasilają działanie leku; cholestyramina, guar i akarboza hamują jego wchłanianie. Wykorzystywanie łącznie z NLPZ, inhibitorami MAO, oksytetracykliną, inhibitorami konwertazy angiotensyny, fibratami i cyklofosfamidem może wymagać pomniejszenia dawki metforminy. Leki b-adrenolityczne i sympatykolityczne (klonidyna, rezerpina, guanetydyna) mogą zmniejszać stężenie glukozy we krwi i maskować symptomy hipoglikemii. Glikokortykosteroidy, doustne leki antykoncepcyjne, leki sympatykomimetyczne, glukagon, hormony tarczycy, leki moczopędne (tiazydowe i pętlowe), diazoksyd, fenotiazyna i jej pochodne, kwas nikotynowy i jego pochodne i fenytoina mogą zmniejszać skuteczność metforminy przez powiększenie stężenia glukozy we krwi. Metformina nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z gatunku kumaryny. Alkohol potęguje działanie leku - wzrasta ryzyko hipoglikemii i kwasicy mleczanowej.
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli początkowo 500 mg 1-2 razy na dzień albo 850 mg raz na dzień, w trakcie albo bezpośrednio po posiłku. Dawkę powiększa się etapowo do dawki skutecznej, pełny sukces leczniczy obserwuje się po 14 dniach. Dawka podtrzymująca wynosi 1-2 tabl. 500 mg podawane 1-3 razy na dobę albo 1 tabl. 850 mg 1-3 razy na dobę. Max. dawka dobowa wynosi 6 tabl. 500 mg albo 3 tabl. 850 mg. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania.
Ciąża i karmienie piersią
Uwagi
Podobne leki
Glucophage
Metforatio
Gluformin
Metformin
Metfogamma
Metifor