Lek Apo-Clodin

Lekarstwo APO-CLODIN: Apo®-Clodin
Producent leku:
Apotex
Wiadomości o leku:
Substancje czynne:
chlorowodorek tiklopidyny (Ticlopidine hydrochloride)
tabl. powl. 250 mg 30 szt.,
--,-- zł
Nie ma powiązanych chorób w bazie.
Brak słów najważniejszych.
Podobne leki (wg stopnia podobieństwa):
Aclotin
Iclopid
Ticlo
Ticlid
Ifapidin
Ticlopidine Poli
Opinie specjalistów
Żaden ekspert nie wystawił jeszcze opinii dla tego leku.
Wskazania do stosowania
Profilaktycznie w zagrażającym udarze niedokrwiennym mózgu albo po przebytym udarze niedokrwiennym. Lek stosuje się wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy albo z brakiem efektu terapeutycznego po stosowaniu kwasu acetylosalicylowego.
Działanie
Lek hamujący agregację płytek krwi i zapobiegający tworzeniu się zakrzepów. Działanie jest powiązane z zahamowaniem zależnego od ADP wiązania fibrynogenu z receptorami glikoproteinowymi IIb i IIIa płytki krwi, co uniemożliwia powstawanie agregatów płytkowych. Lek minimalizuje lepkość krwi, przedłuża czas krwawienia. Tiklopidyna nie hamuje syntezy tromboksanu, cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, syntezy prostaglandyn. Po podaniu doustnym tiklopidyna wchłania się błyskawicznie z przewodu pokarmowego i w 98% wiąże się z białkami osocza. Działanie przeciwpłytkowe występuje pośrodku 6 h. Max. zahamowanie aktywności płytek (60-70%) występuje po 8-11 dniach leczenia. Po odstawieniu tiklopidyny, czas krwawienia i inne wskaźniki czynności płytek krwi powracają do wartości sprzed leczenia pośrodku ok. 2 tyg. Tiklopidyna jest metabolizowana w wątrobie, w ok. 60% wydalana z moczem i w ok. 33% z kałem.
Działania niepożądane
Przewarzająca część działań niepożądanych występuje w startowym okresie stosowania leku. Działania niepożądane mogą wystąpić także po kilku miesiącach leczenia. Najcięższymi są zaburzenia czynności szpiku (małopłytkowość, neutropenia, agranulocytoza), które występują zwykle w momencie pierwszych 3 miesięcy stosowania leku. U ok. 2,4% pacjentów występuje neutropenia (u ok. 0,8% pacjentów ostra neutropenia) albo ciężka agranulocytoza. Rzadko występuje zahamowanie czynności szpiku i niedokrwistość aplastyczna. Także rzadko małopłytkowość (0,4%) i plamica zakrzepowa małopłytkowa. Mogą wystąpić zaburzenia czasu krzepnięcia krwi (8,3%) z następującymi symptomami: wybroczyny, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwawienia z przewodu pokarmowego albo nadmierne krwawienie po zabiegu chirurgicznym. Symptomy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka - 12,5%, nudności - 7%, bóle brzucha, wzdęcia, wymioty, i tym podobne) występują zazwyczaj w pierwszych 3 mies. stosowania leku. Tiklopidynę należy odstawić, gdy wystąpi biegunka z zapaleniem okrężnicy. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości: wysypka skórna, świąd, pokrzywka. Bardzo rzadko występują inne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń i reakcje autoimmunologiczne (zespół toczniopodobny, nefropatia). Ponadto rzadko mogą wystąpić: zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna), zawroty głowy, szumy uszne, uczucie osłabienia, powiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów we krwi, powiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na tiklopidynę albo pozostałe składniki preparatu. Zaburzenia ze strony układu krwiotwórczego w wywiadzie (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość, plamica zakrzepowa małopłytkowa). Skaza krwotoczna. Dolegliwości przebiegające z przedłużeniem czasu krzepnięcia krwi. Uszkodzenie narządowe ze skłonnością do krwawień. Krwotoczny udar mózgu. Czynna dolegliwość wrzodowa żołądka i/albo dwunastnicy. Ciężka niewydolność wątroby.
Interakcje
Kwas acetylosalicylowy, leki z gatunku NLPZ, leki przeciwzakrzepowe (heparyna, antagoniści witaminy K) i inne leki hamujące agregację płytek nasilają działanie tiklopidyny. Jednoczesne wykorzystywanie leków zobojętniających kwas solny skutkuje pomniejszenie stężenia tiklopidyny we krwi o 18%. Długookresowe jednoczesne podawanie cimetydyny i tiklopidyny skutkuje znaczące powiększenie stężenia tiklopidyny we krwi. Tiklopidyna może nieznacznie (o ok. 15%) zmniejszać stężenie digoksyny we krwi. Tiklopidyna hamuje eliminację teofiliny. Tiklopidyna może hamować metabolizm leków uspokajających, nasennych i przeciwpadaczkowych, metabolizowanych poprzez enzymy mikrosomalne wątroby. Rzadko, tiklopidyna może zmniejszać stężenie cyklosporyny we krwi w trakcie jednoczesnego stosowania.
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: zwykle 250 mg 2 razy na dobę.Lek należy przyjmować z posiłkiem albo krótko po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Tabletek nie należy rozgryzać.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży lek stosuje się jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Brak badań odnośnie wydzielania tiklopidyny z mlekiem matki - nie należy stosować leku w momencie karmienia piersią.
Uwagi
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (lek należy odstawić w razie wystąpienia zapalenia wątroby albo żółtaczki). Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tiklopidyny z heparyną, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi albo lekami fibrynolitycznymi. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tiklopidyny u dzieci nie zostały w pełni potwierdzone.
Podobne leki
Aclotin
Iclopid
Ticlo
Ticlid
Ifapidin
Ticlopidine Poli