Lek Milurit

Lekarstwo MILURIT: Milurit
Producent leku:
Egis
Wiadomości o leku:
Substancje czynne:
allopurynol (Allopurinol)
tabl. 300 mg 30 szt.,
--,-- zł
tabl. 100 mg 50 szt.,
--,-- zł
Nie ma powiązanych chorób w bazie.
Brak słów najważniejszych.
Podobne leki (wg stopnia podobieństwa):
Allupol
Zyloric
Opinie specjalistów
Żaden ekspert nie wystawił jeszcze opinii dla tego leku.
Wskazania do stosowania
Pierwotna i wtórna dna moczanowa. Hiperurikemia spowodowana leczeniem radiologicznym albo chemioterapeutycznym białaczki i nowotworów. Nawracająca kamica szczawianowa z dobowym wydalaniem kwasu moczowego większym niż 800 mg/dobę u mężczyzn i 750 mg/dobę u kobiet.
Działanie
Hamując aktywność oksydazy ksantynowej, allopurynol minimalizuje utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do kwasu moczowego. Minimalizuje tym samym zawartość kwasu moczowego w krwi i moczu. Lek zapobiega odkładaniu się złogów moczanów w mięśniach i w cewkach i tkance śródmiąższowej nerki. Hamuje tworzenie kamieni szczawianowych w drogach moczowych. Po podaniu doustnym błyskawicznie wchłania się z przewodu pokarmowego. W wątrobie jest metabolizowany do oksypurynolu, który także jest inhibitorem oksydazy. T0,5 wynosi dla allopurynolu ok. 1 h, z kolei dla oksypurynolu - 18-30 h. Allopurynol i oksypurynol nie wiążą się z białkami osocza. Oba związki wydalane są z moczem.
Działania niepożądane
W startowym okresie leczenia napadu dny, podany bez kolchicyny, może prowokować jego wystąpienie albo nasilenie. W okresie leczenia obserwowano: skórne zmiany alergiczne, nudności, wymioty, uczucie pełności w nadbrzuszu, biegunkę. Rzadko mogą występować: bóle i zawroty głowy, uczucie osłabienia, bóle mięśniowe i stawowe, polineuropatia. Wyjątkowo stwierdza się leuko- i trombocytopenię w przebiegu leczenia. U osób z niedoborem G-6-PD może wywołać przełom hemolityczny. Kamica ksantynowa.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na allopurinol. Ostry napad dny. Bezobjawowe powiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi. Ciąża i moment karmienia piersią. Ostrożnie stosować w zaburzeniach czynności wątroby i nerek. U dzieci lek podaje tylko wyjątkowo w hiperurikemii spowodowanej zespołem rozpadu guza.
Interakcje
Łączne podanie allopurynolu z merkaptopuryną i azatiopryną skutkuje przyrost ich stężenia we krwi (dawki tych leków należy w okresie jednoczesnego podawania z allopurynolem zmniejszyć). Nasila mielotoksyczne działanie cyklofosfamidu i jego pochodnych. Probenecyd, benzodaron i benzobromaron częściowo zmniejszają skuteczność allopurinolu. Wspólne wykorzystywanie z ampicyliną, diuretykami tiazydowymi, kaptoprylem skutkuje nasilenie zmian skórnych. Wzmaga hipoglikemizujące działanie chlorpropamidu, w szczególności przy współistniejącej niewydolności nerek. Powiększa stężenie teofiliny we krwi i potęguje przeciwzakrzepowe działanie doustnych antykoagulantów.
Dawkowanie
Dorośli. Dawka początkowa: 100 mg/dobę jednokrotnie. Jeżeli to jest niezbędne dawkę leku można zwiększyć etapowo co tydzień o 100 mg do uzyskania prawidłowego stężenia kwasu moczowego we krwi. Dawka podtrzymująca 200-600 mg/dobę jednokrotnie albo w dawce podzielonej. Max. dawka dobowa wynosi 800 mg. Dawkę większą niż 300 mg należy przyjmować w 2-4 dawkach podzielonych. W razie chorób nowotworowych leczenie allopurinolem należy rozpocząć 1-2 dni przed leczeniem przeciwnowotworowym, stosując dawkę dobową 600-800 mg poprzez 2-3 dni, a następnie dawkę podtrzymującą, która zależy od zmian stężenia kwasu moczowego we krwi. W niewydolności wątroby albo nerek dawki należy zmniejszyć. Dzieci: zazwyczaj 10-20 mg/kg m.c. Chory powinien przyjmować spore ilości płynu, lek lepiej jest podawać po posiłkach. W onkologii niezbędne jest zapewnienie alkalicznej diurezy forsowanej (3 l/m2 powierzchni ciała z łącznym stosowaniem dwuwęglanu sodu dożylnie, tak by utrzymywać pH moczu w granicach 7,5-8).
Ciąża i karmienie piersią
Uwagi
Podobne leki
Allupol
Zyloric