Lek Furosemidum

Lekarstwo FUROSEMIDUM: Furosemidum
Producent leku:
Polfarmex
Wiadomości o leku:
Substancje czynne:
furosemid (Furosemide)
tabl. 40 mg 30 szt.,
--,-- zł
Nie ma powiązanych chorób w bazie.
Brak słów najważniejszych.
Podobne leki (wg stopnia podobieństwa):
Furosemidum
Opinie specjalistów
Żaden ekspert nie wystawił jeszcze opinii dla tego leku.
Wskazania do stosowania
Obrzęki, będące symptomem chorób układu krążenia (zastoinowa niewydolność serca), wątroby i nerek (w tym marskość wątroby i zespół nerczycowy). Nadciśnienie tętnicze, w monoterapii albo w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie.
Działanie
Lek moczopędny z gatunku diuretyków pętlowych. Hamuje resorpcję zwrotną jonu chlorkowego w ramieniu wstępującym pętli nefronu, nasilając wydalanie sodu, potasu, wapnia i magnezu wspólnie z wodą. Minimalizuje ciśnienie krwi, początkowo przez pomniejszenie objętości osocza, płynów pozakomórkowych i pojemności minutowej serca, a w późniejszym okresie wskutek pomniejszenia oporu obwodowego. Po podaniu doustnym wchłania się błyskawicznie ale niecałkowicie z przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi 60-70% i ulega zmniejszeniu w niewydolności nerek do 43-46%. Działanie moczopędne po podaniu doustnym występuje w pierwszej godzinie i utrzymuje się poprzez 6-8 h.
Działania niepożądane
Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej (hipowolemia z obniżeniem ciśnienia tętniczego, hiponatremia, hipokaliemia), rzadko - nudności, zaburzenia żołądkowe, powiększenie stężenia kwasu moczowego i nasilenie dny, przemijające powiększenie stężenia kreatyniny, glukozy i cholesterolu we krwi, ból i zawroty głowy, niedociśnienie. Sporadycznie wysypka skórna, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne, zapalenie trzustki. Furosemid może powodować przemijające albo nieodwracalne zaburzenia słuchu. Długookresowe wykorzystywanie furosemidu może powodować hipomagnezemię, bardzo rzadko tężyczkę.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na furosemid, sulfonamidy albo pozostałe składniki preparatu. Bezmocz, niedrożność dróg moczowych, stany przedśpiączkowe albo śpiączka wątrobowa, niedobory elektrolitów, ciąża i moment karmienia piersią.
Interakcje
Leki obniżające ciśnienie krwi, alkohol, inhibitory MAO, pochodne fenotiazyny, leki b-adrenolityczne zwiększają sukces hipotensyjny furosemidu. Furosemid osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych (insuliny, pochodnych sulfonylomocznika), minimalizuje wydalanie litu, nasilając ryzyko toksycznego działania. Nasila działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne antybiotyków aminoglikozydowych (szczególnie kanamycyny, neomycyny, wankomycyny) i nefrotoksyczne działanie cefalosporyn (w szczególności cefaleksyny). Powiększa siłę działania salicylanów, sukcynylocholiny, w zależności od dawki osłabia albo nasila działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Indometacyna osłabia działanie furosemidu. Leki z gatunku NLPZ mogą osłabiać działanie furosemidu i zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek, szczególnie w razie współistniejącej niewydolności nerek. Wykorzystywanie furosemidu z acetazolamidem, amfoterycyną, kortykosteroidami i teofiliną powiększa ryzyko wystąpienia hipokaliemii. Hipokaliemia wskutek stosowania furosemidu może nasilać działanie i toksyczność digoksyny, disopyramidu, flekainidu, chinidyny i ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca w trakcie stosowania z pimozydem i terfenadyną.
Dawkowanie
Doustnie. Obrzęki: początkowo 40 mg rano, następnie 20 mg rano albo 40 mg co drugi dzień albo rzadziej; może być jednak niezbędna dawka codzienna 80 mg albo większa, szczególnie w oligurii. Nadciśnienie tętnicze: początkowo 40 mg 2 razy na dobę, następnie dawkę należy dostosować zależnie od reakcji pacjenta na lek; u pacjentów, u których nie uzyskuje się dostatecznego obniżenia ciśnienia można wykorzystać dodatkowy lek obniżający ciśnienie (dawkę drugiego leku początkowo należy zmniejszyć przynajmniej o 50%).
Ciąża i karmienie piersią
Lek jest przeciwwskazany.
Uwagi
Ostrożnie stosować u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego i zaburzeniami oddawania moczu. Wykorzystywanie leków z gatunku inhibitorów konwertazy angiotensyny u pacjentów leczonych furosemidem, należy zaczynać szczególnie ostrożnie i zmniejszyć dawkę albo odstawić furosemid na 2-3 dni przed zastosowaniem inhibitora ACE. Furosemid nie jest wskazany u pacjentów z cukrzycą. Nie zaleca się stosowania furosemidu z preparatami litu, a w razie jednoczesnego stosowania należy rozważyć konieczność pomniejszenia dawki preparatów litu.
Podobne leki
Furosemidum